Section 1

Class Book
University of Chicago Librery - GIVEN BY
| Co Xuoonda c——
Beside the main topic tAis Book adso ireats of
Subject o. On fage. | Subject No. | On age
g4
J HERMETIS TRISMEGISTI | POEMANDER.
yt AD FIDEM CODICUM MANU SCRIPTORUM
RECOGNOVIT
GUSTAVUS PARTHEY.
BEROLINI | PROSTAT IN LIBRARIA FR. NICOLAI
MDCCGCLIV.
129134
Praefatio editoris.
P lus quam ducenti anni sunt, ex quo Hermetis qui fe- runtur libri Rosselii opera in lucem prodierunt. neque nostris temporibus Poemandrum, notissimum Hermetis opus denuo typis mandandum esse censuissemus, nisi mi- rifica illa aegyptiacarum litterarum instauratio huic libello aliquid addidisse momenti. quae instauratio gloriam an- tiquitatis aegyptiacae et auxit et minuit. auxit quidem, ehronologicis disquisitionibus Aegypti historiam ad re- motissima tempora protrahendo; minuit autem, monumenta quaedam, pro antiquissimis habita, aetati Ptolemaeorum et Romanorum adiudicando. "nam quattuor fere annorum milia principum aegyptiorum regnis impleta esse nunc plurimi consentiunt; Caesarum autem romanorum no- mina usque ad Diocletianum signis hieroglyphicis ex- pressa fuisse maxima sagacitate demonstravit Fran- ciscus Champollio, papyrum demoticam parisiensem de- cimo Neronis anno exaratam esse nuper probavit Hen- ricus .Brugschius.
De hbrorum /hermeticorum aetate eadem quae de monumentis aegyptiacis fuit dubitatio. quos libros cum primi editores, Vergicius, Flussas, Patricius, Mosis ae- tati atiribuerint, venerabilisque bibliothecae graecae au-
1V Praefatio editoris.
etor Johannes Albertus Fabricius ante Orphei et Homeri carmina eolloeaverit, eos sequiorum temporum historia litteraria ad lamblichi et Porphyrii aetatem relegavit. sed magnus 1saacus Casaubonus in exercitationibus Baronianis iam Iustinum martyrem nonnulla ex Hermetis libro citasse monens, auctorem christianum vel potius semichristianum non multo post apostolorum tempora vixisse perhibet.
Quae computatio in novissimi istius codicis demotici tempora Neroniana incidit. horum autem codicum quasi in dies crescit et numerus et dignitas. cum enim illi qui primum innotuerunt nonnisi emptionum contractus exhibuerint, alii recens detecti scripta vari argumenti nobis praebuerunt, ritualis funebris hieroglyphici versio- nes demoticas, animalium, plantarum, lapidum descriptio- nes, praecepta medica, mythologicas gnostici ut videtur auctoris explicationes, interspersis graecis vocabulis. non- nullorum quoque codicum demoticorum integra antigra- pha graeca extant. quibus perpensis satis elucet arctis- sima inter demoticas et graecas inferioris notae litteras coniunctio. quare non desperandum est fore ut aliquando aegyptologorum sollertia Poemandri vel alius scripti her- metici textus demoticus ex schedis illis antiquissimis eruatur.
Cum autem in bibliothecis tam publicis quam priva- tis rarissima sint Poemandri exempla, quem inde ab anno 1630 typis mandatum non esse constat, eum denuo edendi consilium cepi. quem ad finem usui mihi fuerunt
À, codex Florentinus Laurentianus, Plut. LX XT, no. 33, chartaceus in Ato, saeculi XIV, quem Franciscus de Furia V. Cl. rogatu meo anno 1850 eum Turnebi edi- tione conferendum curavit,
B, codex Parisinus 1220, sub finem saeculi XIII ex-
Praefatio editoris. . v
aratus, à D. Hamm anno 1850 partim cum Turnebi edi- tione collatus, partim accurate descriptus.
Idem vir doctus codicum Parisinorum 1297, 2007, 2918, saeculo XVI conscriptorum, paginas nonnullas cum Turnebi editione contulit, quorum codicum is, qui 2518 numeratur, Angeli Vergicii manu Venetiis exaratus est.
Codices A et B ita secutus sum, ut nusquam, nisi monito lectore ab eorum auctoritate recesserim; reliqui nullam mihi utilitatem attulerunt.
Praeterea siglis usus sum his:
"Turn. EPMOY TOY TPIZMETIZTOY TIOIMANAPHZ. AZKAHTHIOY OPOI TIPOZ AMMONA BAZIAEA. Mercu- ri Trismegisti Poemander, seu de potestate ac sapien- tia divina. Aesculapii definitiones ad Ammonem regem
. Parisis 1554. Apud Adr. Turnebum typographum Regium. Ato.
Vergic. Angeli Vergicii variantes lectiones, in eti- tione Turnebiana pag. 103 exhibitae.
Fluss. Mercurii Trismegisti Pimandras utraque lin- gua restitutus, DD. Francisci Flussatis Candallae indu- stria, .... Burdigalae, Apud Simonem Millangium, ... 1974. Ato.
Patric. Francisci Patricii nova de universis philo- .Sophia .... Ferrariae, Apud Benedictum Mammarellum. 1591. fol.; et novo titulo: Nova de universis philo- sophia, libris quinquaginta comprehensa .... Auctore Francisco Patritio .... Venetis, Excudebat Robertus Meiettus 1593. fol.
Tied. Hermes Trismegistis Poemander oder von der góttlichen Macht und Weisheit, aus dem Griechi- schen übersetzt.... von Dieterich Tiedemann. Berlin und Stettin, bei Friedrich Nicolai. 1781. 8vo.
Turnebi et Flussatis prooemia integra, Patricii prae-
vI Praefatio editoris.
fationis eam quae ad Hermetem pertinet particulam, propter magnam exemplarium raritatem, denuo excudenda euravi. : Personae in dialogis (cap. 1. 2. 4. 8. 10. 11. 12. 13) obviae nonnisi in B et Ficini versione indicantur; non- nunquam ex Tiedemanni auctoritate suppletae sunt.
Versionem latinam, primum a Marsilio Ficino. com- positam, deinde a Flussate, post a Patricio refictam, hic ilie denique a me ipso mutatam, ut quam proxime ad graeca accederet verba, textui subieci.
Quod opus si eruditi benigniter exceperint, reliqua Hermeüs scripta, apud Lactantium, Cyrillum, Stobaeum servata, novis curis edituri sumus.
G. PARTHEY. Berolini, mense Februario 1854.
VIE
Praefatio editionis Turnebianae. Parisiis, 1554.
TQ copoaváczo xoi loyvovátQ Jaoayxilóto Kdápho,xal alüsciporOTQ imicxómo Puyitov, Ayyshoe 6 Bsoyísitog s9 zodrvety.
JEouüe ó Towuéyiwrog, clósowwrors Ofomora, i- yUmroc pip y TO yívoc, motQOg Óà 7) uqrQOg ovOsig &v Évou rà Ovri vívog simsiv. djxuocs Óà moo voU QODegao, Og moÀAÀozg vOv xyoovoyoégtv Ooxs. vnoAeuflivovot OÉ vrwsg oUrÓv siveu vOv sag! Jiyvmtiotg xoAÀovusvov OUO, à àv xol ó Kiuéguv sig Ov vuyydve. | GARe xal lg0ygovov cvoUróv ise ovyxorogQuÜuoUo. TQ Dopag, oiomso éyo ov ovyxoreriOsuaL 0v. eiriov vowvrqv* Gao vov OÀ!Ó faciMía iyvmviov sivow, Ópoieg Óà xoi vOv Qwgeó: dore ó OO: s qv loóyoovog voUrQ, noav dv v0» «UrÓv yoóvov [laciksVovrsg :diyvmtimv xol Gugo. voUro Ó' ovÓsig uijve v ygovoyodguv pars vOv cà .4i- yunzuxxa. lorogotvrov ópoAoys?* dio" Énerat voUrov sivat 7 t9O eüroU 3) ust, eUrÓv. uev' aurov Óà nog! ovOsvi voUrov elpnto* rowyegoUv 7t cUrOU. si Óà stQÓ voUTOV, Ópc xci spo ]Maecíoge. voUrov 0UV qoiv é&noónuobvra trc écvroü surpiooc, szsguévon n&cov T)v vg fov, &gsttje xoi co- qiee &vrimoio)uevov' mzou)sUs» ÓÀ seigicOei rovg &v- Ü'odmove Éve Üsóv uóvov ÓntovoyÓv- xoi ysvéroge mv- vov oíéflsa Pot xoi visi, iniüsixvUpsvov &uo, dri voóno Üsz 7tgooxvvetv o)róv': (juovou 0à fiov ravcogov xci Osa- csi, roig TOU voU Üecoplous oyoldLovro, Tüv TS xor qeoGv vg UAuc oU qoovrilovro: &movekOóyra Ó clo cz»
vii Praefatio Vergicii.
noroíóo ovyyo&uuero yocyei Tác xor! ixevo xougoU puotuxijc quAocogíag vs x«i DcoAoyleg noAAd Gv rà zo. iÉoy5v Ovo icri: r0 uiv Moxumióg xéxAnurot, r0 à Hoi- p&vópne, xoci Éorw v0 napgóv. 0 not uiv sig rnv TV -Lazivoy yAdvrav usÜtsougvsvdév, ov ua inzoufuévoc 0, iv roo "Everioug mog' AÓQ và Pouaio rsrómorot; ówà Óé mors xoi iv GDAwgsvrig tig vüv imwuopgwv Ow Aexrov mw ix voUrov usreqpacOiy xol ixrvmo Ov ie- Oó05. mnsgi Óà roU vwmoUoOo. roUro slg rov éÀÀdÓc go- viv, i£ sje avrà usregodoO 1, ovx oi)" üneg, 1| GueAsiq vv Twmoyoégov 17 xel OAMywpig, ovÓ OÀcg uvsía me- moügreu ÓOev »usío oUx sUAOyov sivos roUTO ÓLecxewa- usvot, émusAsioD'o, uiv u&AAov vov iE ovrüg xfAnOév- vOv Tijo Ó Ggyerumwrépag agpovriorog y' Érew, qQuimn- pv ÓOciv voUrÓ ys viv xol éAAqwwri vumwréov T' &vot, xoi coL y& moocqorqtéov, TQ stoAÀnv émi vcio isgoAoyíote so.ovuévo omovónv seAoiwüo rs xci véoig, Ívo spocér. xoi rv Gpyoiotíowv ur Guboroc 2)o, Órtoc Tio TOv Oclov eyov clóxosog. éoíxaci ydg volg xe" nuc iv àviow cvviOsw, co Éorwv àv vq stogóvr. slévou. — tgóxevcoe yog TQ Eouij, ÓwAsyouévo ivraUOGo mpgóc Moxhomióv ve vOv peOwuv xoi "Tor rov viov ceüroUD, sinev ssgí vs TOV Üsíev xal «soppr)rov mpeyuéruv, dors OVV TiO 7tQO- coy] xol àxgougvsi Owxvoig Ou0doxscÓo. cvroUe roUro: 0:0 xol sixórwg oiuar vrÓv JlowwvOQuv sporayOvor àv TQ OwAÓygo roUrQ, rovréct, vOv Üsiov xoi ysuovixóv voUv T? Wuy5ye, vOv TOig éavroU xw"ünece mouctyovce xal OemgoUrvra v& Üvro, Óv xoi LMoiwrortAuc &modT xoi &loiov &mogaíve, àq' Q vexuatgsoD es voUro, Órt voc. zo Ü'eoyvacieg f'ovAouévovc &xpocoaoD n, xal noD cv Aóy., ósioÜU'e( vwog stpGrov Oleg &AAdwwsee, noó9yovons «v- roUc eig rwv Gxgifr ixsivaw xordAmuv Ónsp oUy oióv T& GÀÀwg yevécOot, mgiv 7] &ánoOtoUo, n&cov fiwtxav
Praefatio Vergicii. IX
"&nérnv xoi uéouuvav ToU mo0g rOv Tio VAÀne &mopnagei- vouévov voOg, xci rovrov ys Tn &noxaDciupouévov, xci sp0g rOv Ü'Eiov ixeivov xol merQuxóv voUVrv &noxaDicra- uévov, &nrecÜ, coqaAO0e Tfjg eUrÓv Oseplec xci yvd- 6606. (o oUv xci Ó Üsomécioc oUrog Tijg operc &yÀvog amoAAerTÓusvog, xol mo0g Vwog Üsepieg imotwo- Qo vOv voUv, xai 0ÀAug roUvrcUOtv ÉvÜovg ysvóusvosc, &gysroL énvrOv égwrüv, Ó5AaOr, vóv IlouudvóQnv, vÓv xoi evÜcvr(ag voUv xcAoUutvov, ToU vrv qow Tüv vtov pO siv, xoi yvürai rV mtxwvTGV neríoa vs xol Ónpiovo- yOv Üsóv: ngog Ov ixeivoc amagetffóusvoc Ósixvvorr svcos- fee x«i Owgurvsós; müv vO psyoÀctov vio TOU Ütiov Gogíeac ve xol OvvausUG xci Tüg éxsivng mavooqov xoci stpovomnruxijo OtouxjoscG* Gore xol nvvOcevóuevov roUtG x&i óuxvorOévra, éxnAdtvreo Dot xol B'ogv ,00&e v9 mero xai Üsg. Gyiog Ó Ütüg Ó merüg rv OÀcv. yw Ó Ü&óc ov 7 Bovir vsAsitos QstÓ vOv lOlov Ovvdpsv. &ytoc Ó Ütüc 0c yvacO vot BovAsrat xci yurdoxecdwt roig lÓlou Tüv Éoycv. xol vr& ébüc vroU Àóyov. sire Ot9bo. rovc &AAovg veUro fÜovióusvoc, moorioTo TkvTOYV TUy6UV &Uyc- rGL Üci«c rwvOG émivevosuG xci loyVog ToU voUro Ótsks- Ov dxgufüc. oVrog Ó' dnov Toíns. rüv AÓyov móc vOv LoxAnmióv, xoi oiov &moxowóusvog vdÓs quoi ,cv0 Ü'eiov xeG0 Üsóg, 0 oxAunt, &y&vvgróv àovv. & Ó' eyév- vagrov xei Gvovoi«crov: rO Ó' &vovoiaorov mvrüGg oUx àv eloO0st mspiAgnrÓv, &AÀÀ& uóvov vouróv: rovro Ó &x(vurov Ov névÓ' jm evroU xwistrat xol mgovotirot, qos. &ycO0v Ov" xol vr& AÀowtx Tic TtQoyvociag TOV "z&vrOV X«L qosbg. Émsua morsweépnsvog noóg Tor TOV OidÀoyov, moure uiv og sUyrv ixrtÀQw mA qaoíiverat, xoi oiov ibvuvétv vO Ü'siov Ooxs sire xüvrcUDc vr TÀüc Üeíoe quoto iminxvig, moe roUro:; T6 GQiÜrAmG Oi- Odoxs. xoi rrjv iànovoÓov r&v wvyv, Benubouévov cg
Xx Praefatio Vergicii.
cüv xperioc voU voU, Ótd vOU xuoUyueroc TOU rte Qc. toU zeugÜévrog àmi vie y", qdoxev vavri ,0c0L uiv ovvij- xev ToU xngovyuerog ToUrOU xci iflanricOno«v toU voóc, otroL uerícyov v5o Ütiec yvdoseoc, 0coí Ó' uogprov ToU xxobyLerog xoi oU moocsAnpeo: TOv Aoyuxóv voUrv, oi elcO0sg roírov roig rQv GAÓycov Coaw sci TXQOTUÀN- cix," &ÀÀ. ov Ovvoral vie, quoil, Boni TTvor sig ebróv, édv uj moGrov rO GU cUtoU uino, vOVrÉoTL TO ÜAL- xOv xci yed0sg: poóvnuc tig cogxóg, xol mpóg ixevov vOv ÉvOsov voüv OAcg yévgyvow Gpíon xoi svoyyshun, OijeczaMo er Ooxs ors xal qoíng &v evróv oj- vo00í Aéyovro long ÜsomugOóv vw xal uvovqv vvyycvaw üvra ÜsoU: iv noAAoig yep xci GAAowg TOV rtpOg GÜroU ónudévrav ov Ow cav vÀv nep' uiv isgoAoyovrvrov Óó- Bewv Gv: ofóv àorw, Óve megi ve xoAoU xgyaDoU OwAs- JÓusvog Aéysu, Óri sape vd OtQ uóvov elol. xc Oc 7 &yvocie evro) uéyirov iv dvOQgdsow xexóv àort, xoi spi wvuyüv aqegcieg ve xal xoAdotog, fri Óà sepl voU iy &vÜ'gómoig xowoU voi, nozóg vwg Éort xal ri Ovvorat; &AÀG Or xol nsi Tie meAwysvsoieg v& xol imayysMag rGy &yoOQvr, fvO« quoi vóv vijg noyysvscleg nuiovg- yov sva, Ü&oU ncióc xoi GvÜQgomov vc xol msoi moÀ- Adv &AÀov Üsocs/iüv, à OX TO mopsivo, àv voigÓs vÀV xeqeAmioy, vóv dowPuov Ovrav mewvrexoiósxo sucwrOV, dope noguóv* mAnv ór. v0 u&ywrov «el Owevpuaeciuore- gov m&vraov vOv vm ixsivov QuOévrov ov rápspyov Eooké pot &ümüv. vyíygomnra. niv vQ Jovíóg, xsxAioOot ow- péyiorov rüv 'Eguiv Ou vÓ wsQi vg vQuíoog qOcyid- uevov zaUro eeiv* ,&y vgudtót ulav elvat Osórqco. ovrog "v qg vosQÓv soÓ qoróg voégoU, xci xv sl voUc voOg qurst/Óg, x«l ojOlv frspov vv s] rovrov ÉvOTS 3) vvtÜpnC cz&vre mepiíyov: éxrüg vOUTOU OU ÜsÓc, ovx &yyshog, oUx ovoie vig GÀ: ndvtuv yog xüpiog xei nero xci Dog,
Praefatio Vergicii. XI
s , AE 2 M c » J € A / xci mévre m avrov xci iv evrQ ioriv: Ó yag Aóyoc ebroU mcwríAsuog GV x«i yÓviuog xol Onuiovoyóo, iv yo- viuo qUcst molo Ov, xci yoviuo VOort Éyxvov vÓv &v- Ügomov imoínos. xci raUT sgnxoc qükero Aíyom' ,60- , J - /, M E Li 7 xíbo ct ovgavé OcoU usydAov cogóv Éoyov: Ogxióo ce quygv sergog v àigOéy£oro noorQv, vix rÓv ndvre xóouov ioruoi£ero' Ógxiio cos v5 TOU uovoysvoUc AóÓyov x&L toU svt&TQOG TOU TteQiéyovroc sttvra* lAsce, lAswg Éco."* iov Owxgorümv OtoAoystv rcv ndvcemrov rgusOa D«cvpuae- J ^ 3 ^ c - H 3 2 M Giog xol sUxyyshuxGG Tuc BEenolüsvosv. aAXM tb xoi àv TQ mnapgóvrt oUx ÉoTwv obroGi xcrG Aíbw sügsiv, &re Oy vQ Zovíóg sipxro:, ov0iv Üoevuaecró». ivv ydg cvrj H 1 Hd - - c zt0v reruy)0vt ftfAcov v.VOg. u&AAov TOv Tusríonv Ot00- Üovuévov vaU0" svpsiv mag! evrQ. sies yop rdogsw OwpÜopav và fiBMo cvyvd, 1j v0U uaxooU zoóvov Évexa, 5 vOv yooqóvrov dnoiDsvcig, 7) 07) xal Grpocskig, uaA- Aav.Ó' &yvocig vOv xsuruuívov abro xoxo inusAout- vay. x«i yog sUvpousv xoi mou TQ -Xroffeio moAÀd vs &AÀe xol Üwvueoro ToU EguoU, Gv iv roic qusrígotg rGy Gvriyoéqov ovóív icr vovrOov Or Évsxo würs TQ ZXovióg vic. &mniorsiro , wijrs urv vo fifiMov &no&ovra, & o) mdpsorww iv evrQ* &AÀ &oxecopusOc roig sUQuoxo- pévoig, imsí ys vO Éyctv Guswov mcvroc voU ngocdoxgv méquxs. vc& 0' GÀÀm eUyouai ce ..Zngóv àvbdew xal ópgv qoc eMoro, "OMBwov àv Aeoto xe y9ococ ovOOv ixécOo, xerc TOV TtOUjUNY. Éoocoo.
XII
Praefatio editionis Flussatis Candallae. Burdigalae, 1574.
Franciscus Flussas lectori Qeogófip sevOvíav.
Quandoquidem omnium eorum quae sunt causas a Divinis ortum ducere constat, universus philosophiae splendor apud omnes et singulos eius scopum disquiren- tes unicus fuit supremi illius Boni perquirendi conatus, nullo discrimine recte ae oblique philosophantibus, quo nihil praestantius vel potentius extat. id utique uni tan- tum animantium se discernendum praebet, ei nimirum quod ex ipsius Boni proprio potissimam constitutionem suscipit. quo vetus illa priscorum sepouwo, v0 Óuowv TQ Ópoip voxróv, partibus suis functa, omne genus ho- minum in propria munera obeunda prorsus adigat. ho- minis namque concinnitatem in iis quae a bona mente iractantur speculandis consistere citra controversiam ha- betur. homo quippe animal Divinum solum philosophandi capax Divina contemplatur, ac per suimet Divinitatis Spectationem supremum ilud Bonum, omnis potentiae simulac virtutis originem Deum, omnium opificem et cau- sam, peculiari et sibi destinato munere concipit: tumque verae philosophiae insectator est, cum philosophiae verum
Praefatio Flussatis. XIII
et unicum insectatur scopum. quum autem a vero ex- - eidit, et alienum inquirens, non philosophus at q«Aó0txog, aut equidem g:Aó0ofoc nuncupandus est. quocirca ne proprii instituti fungendi praecipuo tuo homini depereat occasio, praestantissimi huius boni conceptum, sub Pi- mandrae vocabulo illustrissimi huius Ter maximi Mer- curii opera denunciatum exhibeo. cuius proventu, can- dide Jsógofs, tria haec cuivis animae ratiocinanti ad- modum elegantia suscipies, Dei nempe, sui, ac mundi considerandi copiam, ac horum assequendorum conatus, subtili breviloquentia tradita. quae cum antiquissima ac praeter chartarum praesidium vetusta sint, ne si pleraque varia in transcribendis exemplaribus pingentium incuria aut ignorantia rel suborta sint, mireris. quantum itaque in nobis extitit, intemeratam texturae sinceritatem nec minus tuendam, quam ut par erat, sensum pro dignitate investigandum curavimus. quapropter dictiones aut par- ticulas, quas a graeco exemplari ad annum 19554 edito detraximus, ad oram codicis e regione contulimus: ut tibi varietatis causa nullo taedio sit obvia. harum autem dictionum nonnullas a pristinae editionis indice selegi- mus: quas aliquando a textura deletas esse idem indicat index: aliquas vero, accito consultorum assensu, non tan- tum graecarum, sed etiam orientalium linguarum (ut pote Josephi Scaligeri, iuvenis illustrissimi, non minus doctis linguis eruditi, quam conditione et prosapia praeclari) opera, perpaucos pingentis errores sarcientes transtulimus, quarum loquutiones passim a latinis alienas, cum verbo- rum phrasi, tum hieroglyphicarum significationum vetusta frequentia comperies. at quoniam hic Mercurii libellus philosophiam Divino permiscet oraculo, utrique, philoso- phiae nempe et divino sermoni denunciando, cum saepe- numero latina vocabula desint, ab iis qui philosophiam
XIV Praefatio Flussatis.
ac Divina seripserunt, verba sumenda fuere: ut quam accurate liceret authoris conceptum verbis assequeremur. nam divinarum rerum et philosophiae expertes, qui ln- guae latinae primordia construxerunt, propriae linguae vocibus ignota proferre non poterant. a Graecis ideo qui et philosophiae et religionis nullum non moverunt lapidem, peculiaria quam plura verba commodo suscepi- mus, a latinis authoribus hine inde ac utcunque sata. ante nos Marcilius Ficinus, vir non mediocri scientia praeditus, antiquam hane graecam versionem in latinam velut suilaboris novale transtulit: hunc sequutus Gabriel Prateolus in nostrum Gallorum idioma convertit, nulla interpretandae rei sollicitudine ducti, ac eapropter ab authoris sententia subinde divagantes. et licet Aegiptium non constet exemplar, Graecum tamen huius Pimandrae à peritissimo quopiam antiquo translatum esse liquet, cum dictionis venustate, tum. admiranda verborum épgocsi in enunciandis tantae philosophiae secretis. Ficinus nam- que hunc latino donans, sua liminari, qua via de Graeca versione intellexerit, silentio praetermittit. id unum ta- men effundit, Mercurium nempe literis Áegiptiis primum edidisse, eundemque graecae linguae peritum, translato volumine Aegiptiorum mysteria Graecis communicasse. quod habuisse videretur a religioso quodam Leonardo Pistoriensi, qui tractatum hunc, cui de Potestate et sa- pientia Dei nomen indidit, prior in Florentiam e Mace- donia detulit, et manibus principis Cosmae Medicis com- misit. cuius praecepto lF'ieinus in latinum, tanquam a Mecaenate suscipiens, et suae culturae novalia persolvens iranstulit. obiter quidem. transferendum enim, non in- terpretandum volumen, pluribus passim variatis nec non omissis aggressus est, quae omissa hac stellula * et hac virgula recta | conclusa reperies. non arbitror equidem
Praefatio Flussatis. XV
Ficinum temere graecam versionem eidem Mercurio ascri- psisse. quocirca non immerito praesagiendum füit, peri- tum quendam graecam editionem constituisse. quod se- eus Apuleio in traducendo volumine de voluntate Dei ab eodem Mercurio contigit. is namque aliqua vulgo prodidit, quae Mercurium nostrum idololatriae contagio (quamvis à se remotissimo) impie affecerunt, abrogato exemplari graeco, ne (ut putatur) pateat illius in hunc patratum scelus. homo namque c7ziorog ac innumeris sceleribus obsitus legitur Apuleius. quare non erit mi- rum, tanti viri nomen huius xexovgyov conatu impugnari. quin proinde iustum censemus, foedatum libellum (exem- plaris graeci redemptionem praáestolantes) inter haec omitti: ut quae citra labem ab hoc Divino philosopho suscepimus, tibi vigili 'sogóf/p ac pio lectori, augustum quidem opus, licet non pro sui dignitate cultum exhi- beamus, temporis quidem lapsu vitio maculatum, sed pro conatu restitutum ac elucidatum: ut Dei, tui, mundique noscendi copiam fauste perhibens, infima intelligentiae Divinae nocua coerceat, et suprema sola mente conci- pienda, tuae speculationi coniuncta perpetuo foveat. de Mercurü vero ter maximi conditione et tempore plura narrantur, ac inter antiquos de hoc antiquissimo loquen- tes non citra controversiam. recentiorum vero loannes Funetius chronologia sua Mercurium testatur floruisse annis 21 ante legem Mosi datam in deserto, anno exitus Israelis ab .Aegipto. quod etiam difficulter constabit. nam apud antiquos receptum est, Mercurium hunc ideo Termaximum nuncupari, quod iuxta vetustos Aegiptiorum mores a maximo philosopho in sacerdotium vocaretur, a maximo philosopho in sacerdotium vocaretur, a maximo vero.sacerdote in regem accitus esset. unde ter maxi- mum illum diei, philosóphum, sacerdotem, ac regem re-