NOL
Libro de la vida

Chapter 84

part is entitled, " A Brief Account of Ancient Church Gov

ernment, with Reflections on the several modern Writings of the Presbyterians ;" it is also called the " First Treatise of the first Part of Ancient Church Government ;" it con tains, first, the succession of the apostles to our Lord in his pastoral office, and the primacy of St. Peter ; secondly, the succession of bishops to the apostles, their authority, and the presbyters' subordination to them ; thirdly, the presby- terian plea against bisbops ; and fourthly, the answer to this plea; in one vol. quarto, London, 1685, pp. 207.
The second and third treatise of the third part of " Ancient Church Government," consisting of 287 pages : the second treatise treats of the indeficiency of the clergy, and of the Evangelical doctrine delivered to them by the Lord ; in 99 pages, quarto. In the third treatise is contained the subor dination of bishops, their several jurisdictions, and the pri mary and supreme authority of the Bishop of Rome, reflecting on the writings of several learned Protestants — Bishop Bram- hill, Doctor Field, Doctor Fern, Doctor Hammond, and others. These two treatises are commonly bound together, making 287 pages quarto, printed at Oxford, 1688. These, with the first treatise, make up all the first part of " Church Govern ment," in two distinct volumes.
" Church Government," second part, showing the autho rity and subordinations of councils composed of united bodies of the clergy ; a MS. in quarto, containing, if printed, about 200 pages.
" Ancient Church Government," * third part, concerning heresy and schism, and who have anciently been accounted such : London, 1736, quarto. This volume is now lying before us, and from the back of the title-page we transcribe the following note, which is in the handwriting of the learned Alban Butler himself: — "Mr. Constable, who died at Bur ton, his seat, at Holderness, near Hull, 25th of March, 1757, employed in publishing this volume Mr. Simon Berington, who died in 1758 ; was much dissatisfied with the style and
*This third part contains an accurate account of Mr. Woodhead's life. (See Dodd also, vol. iii., folio ed.)
404 APPENDIX.
inaccuracies of the preface and author's life ; and on this account, suppressed and destroyed the whole edition, except three or four copies which were got abroad before they came into his hands. This copy he kept for his own use, and cor rected it in the list of the author's writings. Mr. Constable was displeased to find that Mr. Berington endeavored to give Mr. Woodhead the honor of being the author of the ' Whole Duty of Man,' and other works of the same hand, which Mr. Constable could by no means be persuaded of, merely on account of the difference of style, there occurring in the ' Whole Duty of Man,' and the other works of that author, scarce any parentheses, with which all Mr. Woodhead's works abound. Nevertheless certain it is, that Doctor John Fell, dean of Christ Church, afterwards bishop of Oxford, who pub lished the other works of the author of the ' Whole Duty of Man,' namely, the 'Ladies' Calling,' the 'Art of Contentment,' the ' Government of the Tongue,' the ' Lively Oracles given unto us,' &c., in folio, at Oxford in 1675 — 1678 ; and wrote the preface, which he prefixes to this edition, and who was the only person then living who knew the true author of the ' Whole Duty of Man,' gave this book in London with the pieces of Mr. Woodhead, and ordered Mr. Woodhead's name to be ad led to the title of this, as well as of the other works, which he gave to be bound ; if Mr. Woodhead wrote that celebrated work, it was before he travelled abroad, or had any thoughts of embracing the Catholic faith."
The fourth part of the " Ancient Church Government," is a MS. in two vols., containing what former Councils have been lawfully general and obliging ; and what have been the doctrines of such councils, obliging in relation to reformation. In one of these vols. is to be found considerations upon the Council of Trent.
The fifth part of the " Ancient Church Government," con cerning the Reformation, was published at Oxford, 1687, quarto, and was answered by Doctor Smalridge, and also by an anonymous writer.
" A Rational Account of the Doctrines of Catholics," con cerning the ecclesiastical guide in controversy of religion, reflecting on the writings of Protestants, particularly Arch- bish. Laud, and Doctor Stillingneet, on this subject, by R. H.
APPENDIX. 405
The second edition, 1673, quarto, consists of four discourses, to which are commonly added explications concerning the resolution of faith.
" Doctor Stillingfleet's Principles Considered." Paris, 1671, a small octavo. Of this piece Dr. Sethward, Bishop of Salisbury, said it contained more reason than all Dr. Stil lingfleet's volumes.
" Of the Holy Eucharist," in four parts, a thick quarto MS.
" A Compendious Discourse on the Eucharist." Dr. Adrick wrote a reply to this, which Mr. Woodhead answered in an appendix.
" Two Discourses," concerning the Black Rubric, and the adoration of our Lord in the Holy Eucharist. Ox. 1687, quarto.
" The Apocalypse Paraphrased," a small quarto, without a title. To which is added an extract from Bish. Montague's appeal concerning Mahomet.
" Of Images and Idolatry." Ox. 1689, pp. 82.
" Of Justification," a MS. in quarto.
" Roman Doctrine of Penance and of Indulgences." 1672, small octavo ; and quarto in 1679.
" Roman Devotions Vindicated." 1672.
" Luther's Spirit, or the Original of the Reformation, and of Celibacy." Ox. 1687. The first part of this was answered by Bish. Atterbury, and the second part by Mr. Tully, of Queen's Coll., Ox. in 1688.
" Five Discourses of the Necessity of Faith, of Infallibility, of Submission, of Judgment, Trial of Doctrines, Dangers of Schism." 1688, quarto.
" Of Invocation of Saints," in four parts, a thick quarto MS.
" Of the State of the Dead," in two parts, MS.
" Of Sacred Things," a small quarto, MS.
« Benefits of the Holy Ghost," MS.
" Of God's Just Proceedings with Man fallen, and of the actings of His Spirit with Man's freewill," MS.
" Catholic Theses," on several chief heads of controversy, printed only to p. 101, the rest in MS. sufficient to make a thick quarto ; what is printed is without name of place or year.
406 APPENDIX.
Of " Miracles," MS. This, Mr. Nicholson says, was hia last work, a small quarto, in 207 pages.
« Short Confession of Faith," MS.
" St. Augustin's Confession," translated 1679, octavo.
" St. Teresa's Life and Way of Perfection," translated, with a long preface by himself.
" Life of Gregory Lopez," a translation.
« The Life of Mons. De Renty," from the French.
" The Piety of Rome and Paris," thin octavo. This was answered by James Harrington, B. A., of C. C. Coll. ; he was afterwards a barrister of the Inner Temple.
" Of Temporal Government ;" this has been long since lost.
" A Discourse of the Necessity of Church Guides," for directing Christians in necessary faith, &c., by R. H., 1675.
"The Greeks' Opinion of the Eucharist," misrepresented by Mr. Claude, in his answer to Mr. Arnold, 1686, quarto.
" Institutions of the Congregation of the Oratory, at St. Mary's in Vallocell," by St. Philip Neri. Ox. duodecimo, 1687.
« The Life of St. Philip Neri," founder of the Congrega tion of the Oratory, translated from the Latia copy of Johan nes Baccius, printed in 1656, in octavo. To which are added certain pieces of St. Augustine, vindicating the continuance of miracles. The miracles of Port Royal, &c.
" The Scale of Perfection," London, 1679, and other pious devotions first published in 1494, by Walter Hilton, put into modern English by Mr. Woodhead.
A small tract, " Of Measuring Figures," MS.
" Heads of Meditations," in obscure characters, MS.
A treatise " Concerning Prayer," quarto.
"The Considerations on the Council of Trent," being the fifth discourse concerning the guide to controversies, by R. H., 1671, and again, London, 1687.
Such are the works of Mr. A. Woodhead : works which display such an extraordinary degree of profound learning, of patient investigation, and of unaffected piety, with such cool and dispassionate argument, that they justly stand pre eminent among the, polemical writers of the seventeenth century.
APPENDIX. 407
No. III.
CANONIZATIO SANCT^l THERESLE VIRGINIS,
Tarn Fratrum, quam Monialium Carmelitar^m D iscalceatorum Fundatricis.
GREGORIUS EPISCOPUS,
Servtis Scrvorum Dei. AD PERPETUAM REI MEMORIAM.
Omnipotcns Sermo Dei, cum de sinu Patris ad haec infe- riora descendissct, ut erueret nos de potestate tenebrarum, complete dispensations ternpore, transiturus de hoc mundo ad Patrem, ad propagandam per totara terrarum orbem elec- torum suorum Ecclesiain, quam sanguine suo acquisiverat, eamque verbo vitfe erudiendam, ad confundendam sapien- tiam sapientium, et destruendam onmem altitudinem, quse ad- versus Deum extollebatur, non multos nobiles elegit, nee multos sapientes, sed contemptibiles mundi ; qui non in sub- limitate sermonis, nee in humanae sapientae verbo, sed in simplicitate et veritate ministerium auum, ad quod & diebus aeternitatis praedestinati erant, adimplerent.
1. In sequentibus vero generationibus, cum juxta praDor- dinata tempora, plebem suam per servos suos fideles visitare dignatus est, plerumque parvulos et humiles assumpsit, per quos Catholicac Ecclesiao ingentia praestaret beneficia ; quibus ipse, juxta verbum suum, abscondita a sapientibus et pru- dentibus regni coelestis mysteria revelaret, cosque superiorum charismatum donis adeo illustraret, ut omnium virtutum ac bonorum operum exemplis Ecclesiam foverent, ac signorum gloria clarificarent : in diebus vero nostris fecit salutem magnam in manu feminae ; suscitavit cnim in Ecclesia sua, veluti novam Debboram, Theresiam Virginem ; quae postr
408 APPENDIX.
quam mirabili victoria carnein suam perpetua virginitate, mundum admirabili humilitate, et cunctas adinventiones dia- boli nuiltis niaximisque virtutibus superasset, excelsiora mo- liens, et virtutem sexus animi magnitudine supergressa, ac- cinxit fortitudine lurabos suos, et roboravit brachium suum, et instruxit exercitus fortium ; qui pro domo Dei Sabaotb, ct pro lege ejus, et pro mandatis ejus armis spiritual ibus decer- tarent, quam Dominus ad tantum opus peragoiiduiu abun- danter implevit spiritu sapientiae et intellectus, et thoauris gratiae suae adeo illustravit, ut splendor ejus, tamqunm stella in firmaniento, fulgeat in donio Dei in perpetuas asternitates.
2. Dignum igitur et congruum existimavinms, ut quam Deus et Unigenitus Filius ejus Domiuus noster Jesus Christus, quasi sponsam ornatam corona, et decoratam moni- Hbus suis, in gloria miraculorum plebi suae niauifestare dig- natus est, Nos quoque pro pastorali solicitudine nostra in Universali Ecclesia, cui, licet meritis miniiue suffiagantibus, praesidemus ; tanquam sanctam et electam Dei culendam et venerandam, Apostolica auctoritate decreverimus, ut oinnes populi confiteantur Domino in omnibus n.irabilibu.s ejus, et cognoscat oiunis caro quoniam non defecerunt in diebus nos- tris miserationes ejus ; qui, quamvis peccatis nrstris exist- entibus, visitet nos in virga indignationis suae, non tamen continet in ira sua misericordias suas ; durn in nfflictionibus nostris novis nos pracsidiis munit, et amicos suos multiplicat, qui Ecclesiam suam nieritorum, et intercessionum suffragiis protegant ac defendant.
3. Atque, ut universi Christ! fideles intelligant, quam abunde in ancillam suam effuderit Deus dc Spiritu suo, ac propterea erga ipsam devotio in dies augeatur, insigniores quasdam ejus virtutes, et aliqua ex inagnalibus, quae in manu ejus operatus est Dominus, his literis duximus inserenda.
Nata est Theresia Abulae in regno Castellse, anno Salutis humanae millesimo quingentesimo quintodecimo, parentibus, ut geuere praeclaris, ita etiam vitaa integritate conspicuis ; a quibus in timore Domini educata, admirandum futurae sanctitatis in tenerrima adhuc aetate specimen dedit : natn cum Martyrum Acta perlegeret, adeo Sancti Spiritus igne cor ejus intra earn concaluit, ut cum fratre germane etiam
APPENDIX. 409
puero donio aufugeret, ut in Africam trajiceret, ubi sangui- nein ac vitam pro testimonio Jesu Christi profunderet. Sed oocursu patrui revocata, cum optimam sortem sibi ereptam csse, jugibus lacrymis deploraret, ardens martyrii desiderium eleemosynis, aliisque operibus compensavit.
4. Sed cum ad vigesimum aetatis annum pervenisset, Christo se totam despondit, et vocationem, qua ab eo vocata erat, aggressa, ad moniales Sanctae Maria? de Monte Carmelo ordinis Mitigati se contulit, ut plantata in domo Domini, in atriis domus Dei nostri floreret : professione itaque in eo Monasterio emissa, cum per duo et viginti annos gravissimis morbis, ac variis praeterea tentationibus vexata esset, nul- lisque supernis consolationibus reficeretur, adeo invicte, ad- juvante Domino, omnia pertulit, ut probatio fidei illius omni pretiosior auro, quod per ignem probatur, inventa fuerit, in laudem, et gloriam, et honorem, in revelationem Jesu Christi.
5. Et quoniam ad erigendum sublime Christianarum vir- tutum aedificium, fidei fundamentum ponendum fuit, illud adeo stabile ac inconcussum Theresia collocavit, ut juxta verbum Domini, comparanda sit viro sapienti, qui aedificavit domum suam supra petram; ea etenim firmitate Sacrosancta Ecclesia; $acram?nta, cneteraque Catholics religionis dog mata credebat et venerabatur, ut majorem, ut ipsa soopius testificabatur, de qualibet re certitudinem habere non posset: hac fidei lucenul illuminata, Domini nostri Jesu Cbristi cor pus in Sacratissima Eucharistia mentis oculis adeo clare in- tuebatur, ut assereret, nihil esse quod invideret eorum beati- tudini, qui corporeis oculis Dominum conspexisset, tantjum autem viva; spei in Domino collocaveret, ut jugiter deplo raret quod tamdiu in praesenti mortali vita detineretur, qua; sLbi impedimentum afferret, quo minus semper cum Domino esset, nee raro dum in corde suo coelestis patriaa gaudia re- cogitabat, mente excedebat, et ad eorum fruitionem in came rapiebatur.
6. Sed inter caeteras Theresiai virtutes, praecipue emicuit dilectio Dei, quae adeo in corde ejus exarsit, ut Confessarii ipsius Tlieresiae caritatem, tainquam non hominis sed cheru bim propriam, adinirarentur et cclebrarent, quam etiam Dominus noster Jesus Christus multis visionibus ac revela-
35
410 APPENDIX.
tionibus mirabiliter auxit : quandoquc cnim data dextera, clavoque ostenso, illaui in sponsam suain adoptavit, atque his verbis alloqui dignatus est : " Deinceps ut vera sponsa meum zelabis honorem ; jam ipse sum totus tuus, et tu tota inea." Aliquando etiani Angelura vidit, ignito jaculo sibi praecordia transverberantem, ex quibus coelestibus donis divini atnoris flamina in ejus corde adco exsestualat, ut maxime arduum votum a«Deo edocta einiserit — efficiendi semper quicquid porfectius esse, et ad majorem Dei gloriam pertinere intelligeret. Quin etiain post mortem cuidam Mo- niali per visum manifestavit, se non vi morbi, sed ex iutole- rabili divini amoris incendio vita excessisse.
7. Sed quam perpetua charitate proximum dilexit, multis argumentis manifestum fuit, sed praesertim ex ardenti desi- derio quo animarum salutem desiderabat. Infidelium et Haereticorum tenebras perpetuis lacrymis deflebat, ac pro eorum illuminatione non solum juges ad Deum preces funde- bat, sed et jejunia, flagellationes, ac alias carnis macerationes oiFerebat. Proposuit enim S. Virgo in corde suo, nullum diem sine caritatis officio transigere : in quo etiam Deus ipsi auxilium pnestitit : nunquam enim ei defuit, ipso largiente, exercendae caritatis occasio.
8. Mirabiliter autem imitata est Dominum nostrum Jesum Christum in delectione inimicorum : nam cum ingentes pate- rentur persecutiones et adversitates, diligebat tamen perse- quentes, et orabat pro his qui oderant se. Quinimo, detri- menta et offensiones quas perpetiebatur, amoris et caritatis ipsi escam ministrabant, adeo ut viri graves dicere solerent ; qui amari a Theresia vellet, damno aut injuria ut earn affi- ceret, oportere.
9. Vota vero, quas in professione religionis Deo voverat, maxima cura ac diligentia reddidit, nee enim tantummodo omnes extcriorcs actus Superiorum arbitrio maxima cum ha bilitate spiritus perficiebat : sed firmiter etiam in corde suo constituit, corum voluntati omnes etiam cogitationes suas subjicere. Cujus etiam rei egregia exempla reliquit, nam Dominum Jesum Christum sibi saepius apparentem, aliquando & Confessariis jussa, qui delusam ab angelo tenebrarum sus- picabantur, humiliter irrisit, sprevitque ; sed non sine magno
APPENDIX. 411
tarn profundae obedientiae praemio. Quin etiam volumen, quod in Cantica Canticorum insigni pietate refertum, scrip- sorat, ut confessario obteinperaret flummis injecet. Dicere autein solebat, se in discernendis visionibus ac revelationibus decipi posse : in obedientia vero superioribus praestanda, falli non posse.
10. Paupcrtatem adeo dilexit, ut non solum hi bore innnmiin suaruiu victual sibi coinpararet ; sed si quam nionialeni vilio- ribus indutam vestinientis conspexisset, illico sua cum illius comnmtaret : ac si quando sibi necessaria deficerent, mirifice laetaretur et exultaret, gratiasque Deo ageret, tamquam in- signe aliquod consecuta beneficium.
11. Sed inter caetcras ejus virtutes, quibus quasi sponsa a Deo ornata, mirifice excelluit, integerrima effulsit castiras ; quam adeo exiuiie coluit, ut non solum propositum virgin! ta- tis servandje a pueritia conceptum, usque ad mortem per- duxerit, sed onmis expcrtem macuke, angelicam in corpore et corde servaverit puritatem.
12. Quas adeo insignes virtutes mirifica humilitate cordis ornabat, cum etenim in dies divinis charismatibus anima ejus impingeretur, saapius exclamabat ad Dominum, ut beneficiis in earn suis terminum statueret ; nee tain cito ingentium scelerum oblivisceretur.
13. Contumelias vero et irrisiones ardentissime sitiebat, ac non solum humanos honores, sed nosci quoque ab hominibus abhorrebat.
14. Invictam autem hujus panctae virginis patientiam ilia vox attestatur, quae saopius ad Dominum exclamabat, " Domi- ne, aut pati, aut mori !"
15. Praeter haec omnia divinac beneficientae munera, quibus hanc dilectani suam, quasi pretiosis monilibus decoratam, esse voluit Omnipotens, aliis etiam gratiis et donis abunde" ipsam locupletavit : adiinplevit enim cam spiritu intelligentiae, ut non solum bonorum operum in Ecclesia Dei exempla re- linqueret, sed et illam coelestis sapientae imbribus irrigaret, editis de mystica tlieologia, aliisque etiam multa pietate refertis libellis, ex quibus fidelium mentes uberrimos fruc- tus percipiuut, et ad supernae patriae desiderium maximi excitautur.
412 APPENDIX. '
16. Quibus ccelestibus instruct:! ac illustrata muneribug, opus aggrc.ssa est maximum quidem, et cuicumque difficilli- mum, scd Ecclesiaj Christi perquam utile ac commodnui : reformatioiiem oiiim cxorsa est ordinis Carmelitani, illud quoque non solum iu mulieribus, sed in viris egregie praestitit.
17. ^dificatis non modo per universas Hispanias, sed et per alias etiam Christiarii orbis partes tarn virorum, quain umlie- rum monasteriis, sine pecunia, sine provenlibus, do scla Dei misericordia praesumens; nee modo omnibus humanis destituta auxiliis, sed adversantibus plerumque ae contradicentibus principibus et potestatibus saeculi : qua; tamen, Domino opus suum confirmante, radices miserunt, incrementum suscepe- runt, et demum in domo Dei uberes proventus fructificarunt.
18. Tantas virtutes Theresia;, pluriiuis, dum adhuc in humanis ageret, miraculis Deus illustravit ; quorum nonnulla praasentibus literis duximus inserenda. Cum in Conchensi dioecesi maxima esset frumenti penuria, atque in monasterio de Villa Nova de Zara vix tantum farinae reperirettir, ut per integrum mensem ad victum decem et octo monialium satis esset ; hujus sancta; virginis meritis et intercessione, Deus omnipotens qui sperantes in se enutrit, earn adeo abundare fecit, ut quamvis per sex menses ex ea affatim panes ad re- fectionem anc'llarum Dei fierent, numquam tamen usque ad novas fruires diminueretur. Gravi erysipilate in vultu, ac febri afflictabatur Anna a Trinitate, monialis conventus 3Ie- dinae de Campo, cui Theresia primum blandita, deinde laesa membra leviter attrectans, " Bono animo," incjuit, " sis filia : Deus, ut spero, te boc modo liberabit ;" statimque febris, omnisque morbus ab ea abscessit. Alberta, ejusdem monas- terii priorissa, pleuritide ac febre, non absque vitae periculo, laborabit. At sancta virgo Theresia, tacto latere, quod uiorbo urgcbatur, earn sanam essc pronunciavit ac surgere jussit : ilia perfecte sanata statim e lecto exiliit laudans Deum.
19. Adveniente demum tempore, quo pro tot laboribus pro d'vino honore exhaustis, ac tot bonis operibus in Ecclesiae ".til'tatciii jierpetrati-i, coronam decoris de manut Dei esset reyeptura, gravi morbo Alba; decumbens, cum toto infirmi-
APPENDIX.
tatis tempore frequentes, ae plene adiuirabiles de divina cha- ritate cum sororibus serinones habuisset, saepius gratias Deo ageus, quod se Catholics) Ecclesiae aggregasset, counnendans, tamquam praecipua bona, paupertatem, ac debitam praepositis obedientiam ; accepto humilliiue ac cum coelesti prorsus cha- ritate sacro peregrinationis suae viatico, ac extrcma) unctionis ^acramento, Christ! crucifixi effigiem manu tenens, ad cceles- teni Patriaui cvolavit.
20. Pluribus vero signis manifestavit Deus quam sublimem gloriae graduin Therisiae elargitus in coelis esset ; multae etenim moniales, religiosae, ac timentes Deum, viderunt de- corem glorias ejus. Alia etenim conspexit supra tectum ecclesiae et in choro, et super decumbentis cubiculum multi- tudinem coelestium luiuinarium ; alia Christum Dominum magno coruscantem splcndore, et ingenti angelorum frequen- tia circunidatum, ejus lecto assistentem ; alia plurimos albis amictos vestibus ipsius cellam ingredientes, ac cubile circum- fusos ; quaedam etiam in ipso transitus momento candidam columbam ex ipsius ore in coelum evolantem ; alia, splendo- rem, crystalli instar, fenestra egredientem vidit ; quin etiam quaedam arbor calce ac macerie obstructa, ac jamdudum arida, quae cubiculo proxima erat, praeter omnem temporis et naturae ratiouem. repente floribus onusta. In ipsa transitus bora upparuit corpus examine, specioissimum ac nulla ruga con tract inn, ac miro decoratum candore apparuit, ac una cum vestibus ac linteolis, quibus aegra usa erat, omnibus admiran- tibus, miri(k;e spirans odorem. Multa etiam magnalia, quae Mieritis ancilhe suae operatus est Dens, ipsius in paradisum transitum exultabilem rcddiderunt. Qu;«ilam etiaai monklis dudum capitis et oculoruui infirmitate laborans, apprehensa niortuae virginis manu, ac capiti oculisque admota, statim convaluit : altera item ejus osculatis pedibus, sensum odora- tus amissum recuperavit, et corporaliter odorem unguen to- rum, quo sacrosanctum ejus corpus a Doniino perfusuui erat, percepit ; corpus t>jus absque ullo prorsus medicamine ligneo loculo inclu>uin, alte efossa ad sepulturam humo, ac ingentibus lapidibus et calce oppleta, scrobe sepultum est ; sed e sepul- cbro ejus odor adeo ingens ac miriBcus emanabat, ut decre- tum fuerit, sacrum corpus exhumari ; atque illud sane inte- 35*
414 APPENDIX.
grum, ac incorruptum, ac flexibile, ac si nuper tumulatum fuisset, repertum fuit, odorato liquore circumfusum, quo pe- renniter usque in praesentem diem, Deo ancillae suae sancti- tatcm jugi miraculo attestante, dcsudat ; quare aliis vestibus indutum, novaque area inclusum, cum priora computruissent, eodem loco conditum fuit. Lapsoque triennio, cum rursus ipsius monumentutn aperiretur, ut sacrum pignus Abulam asportaretur ; ac deinceps frequenter jussu delegatorum apostolicoruin inviseretur, semper incorruptum, ac tractabile, eodem liquore ac odore perfusum apparuit.
21. Sed et procedentibus temporibus, manifestavit Deus hominibus gloriam suam, praestitis per intercessionem ancillae suae frequentibus beneficiis his, qui se fideliter ejus precibus commendassent : puer etenjm quidam quadriennio adeo con- tractus ac detortus crat, ut nee pedibus insistere, nee cum jaceret movere posset, eaque infirmitas, cum illi a nativitate fuisset, nullumque affcrret doloris sensum, incurabilis prorsus videbatur, cuinque per novem dies ad cubiculum, quod vivens Sancta Virgo inluibitaverat allatus fuisset, sensit in se virtu- tern venientem : ac repente sanus, ac validus, ac suis pedibus ambulans, stupentibus cunctis, coepit diffamare se a Matre Theresia de Jesu perfectam sanitatem fuisse consequutum. Saevissimis doloribus per biennium cruciabatur Anna a Sancto Michaele monialis, tribus chancris pectus ejus adeo affligen- tibus, ut non solum solemni expers esset, sed nee collum flectere, nee brachia posset attollere ; cumque particulam reliquiarum Sanctae Theresiae super pectus apposuisset, et toto cordis effectu se ejus patrocinio commendasset, non solum omnis evanuit plaga a corpore ejus, sed et alia etiam, quam in corde diu habuerat, infirmitate libera, momenta tem- poris effecta. Adeo vexabatur Franciscus Perez, parocbialis ecclesiae rector a postemate, quod in os pectoris insederat ut brachio etiam contracto, a celebratione sacrosancti missae sacrificii per quinque menses impediretur, humanisque re- midiis deficientibus, ad divina confugit, et ad montes Dei elevans oculos, salutem consequutus est ejus partis sanita tem ; cumque deinde sepulchrum virginis visitasset, ejusque brachium, quod Albae asservatur, proprio brachio, quod adhuc contractuni erat, admovisset ; in eo etiam divinam virtutem
APPENDIX. 415
expertus est, restituta sibi perfecta valctudine. Joannes de Leyna, magno gutturis morbo adeo affligebatur, ut omnis respirationis via fere interclusa esset, jarnque morti proxiraus animaiu agebat, cum sudarium, quod Sanctae Theresiae fuerat, ad morbi locum magna cum fiducia opposuit : somnoque captus, ac paulo post experrectus, se meritis Beatae Theresiae curatum esse repente sanus exclamavit.
22. Cum igitur per universas jam gentes et nationes sanc- titas Theresiae celebraretur, et nomen ipsius ad Christi fideles magno in honore esset, operantc Domino per intercessionem ejus tot mirabilia, quae etiam in dies una cum ipsius venera- tione augebantur, fuerunt auctoritate apostolica in multis Hispaniae partibus formati processus, ac ad Sanctam Sedein transmissi.
23. Et instanter agente clarao memoriae Philippe III., Hispaniae Rege Catholico, negotio tarn in Sacra Rituum Con- gregatione, quam in Rota diligenter discusso, Paulus V. pnedecessor noster indulsit, ut in ejus honorem, tamquam de Beata Virgine divinum officium in toto fratrum Carmelitano- rum ordine posset celebrari. Cumque idem Philippus Rex, iterum apud praedictum Paulum similiter praedecessorem nos trum, pro canonizatione B. Virginis Theresiae supplicasset, idem Paulus iterum negotium commisit Cardinalibus Sanctae Rituum Congregationis, qui novos processus auctoritate apos tolica conficiendos decreverunt ; atque ad id munus peragen- dum, Bernardum Cardinalem de Royas Archiepiscopum To- letanum, et Venerabiles Fratres Episcopos Abulen et Sala- mantin, eadem auctoritate deputarunt; qui cum diligenter de mandato negotio perfuncti essent, omnia acta eidem Paulo V., praedecessori nostri transmiserunt.
24. Qui, tribus apostolici palatii causarum auditoribus Francisco Archiepiscopo Damascene locum tenente, nunc S. R. E. Cardinal! ; Joanni Baptistae Caccino Decano ; et Alphonso Manzanedo dedit in mandatis, ut summa cum dili- gentia dicta acta examinarent, et quae eorum sententia esset, ad ipsum referrent. Qui omnibus accurate, prout rei mag- nitudo postulabat, perpensis, eidem Paulo V. praedecessori retulerunt, plene justificari vitae sanctitatem ac miracula Beatae Virginis Theresiae, omniaque abunde constare, quae
416 APPENDIX.
pro canonizatione ejusdcw a sacr. canonibus requiruntur, posseque ad ulteriora procedf.
25. Utque ea maturitate, quae rera tantam decebat, nego- tium transigeretur, idem Paulus dilectis filiis nostris S. 11. E. Cardiualibus Sacris Ritibus praefectis ordinavit, ut praedictos processus quaui diligentissime rursus inspicerent, ac de tola causa accurate cognoscerent.
26. Cum vero idem Paulus humanae peregrinationis viam complevisset, nosque (nullis licet nostris mentis) sola divinae gratia) dignatione ad Ecclesiae gubernacula vocati essemus, ad augmentum divini honoris,' et sanctae Ecclesiae utilitatem pertinere arbitrati sumus, ut hujusmodi negotium promovere- tur ; plurimum etiam ad praesentium temporum calamitatem levandam interesse existimavimus, si Christi fidelium devotio erga sanctos et electos Dei, qui pro nobis in tantis necessi- tatibus intercederent, augeretur, inandavimus itaque praedic- tis Cardinalibus, utquod illis a praedccessore nostro praedicto fuerat injunctuiu quam-primum exequerentur.
27. Quod cum illi ea diliirentia, qua decebat, perfecissent, ac pro S. Virginia canonizatione omnes unanimiter censuis- sent, venerabilis frater noster Franciscus Maria Epis. Por- tuen. cardinalis a Monte, totius processus suminaui, ac suam collegariunque sentQiitiam coram nobis in Consistorio nostro exposuit : quibus auditis, reliqui Cardinales, qui aderant ad ulteriora fore procedendum communi suffragio pronuntiarunt.
28. Igitur cum in publioo Consistorio dilectus filius Joan nes JJaptista Mellinus, Consistorialis Aulae nostra3 advocatus, pro ejus canonizatione perorasset, ac nomine charissimi in Cliristo filii nostri, Philippi, Hispaniarum Regis Catholici, ut ad cam procedere dignaremur, humiliter supplicasset, nos de tanta re veuerabiles fratres nostros S. R. E. Cardinales, et Episcopos in curia prnesentes consultores esse respondi- inus ; atque interim Cardinales atque Episcopos praesentes vehementer in viseeribus Christi hortati sumus, ut orationi- bus instantes, in jejuniis et eleemosynis animas suas coram Deo nobiscum humiliantes, preces a Deo Patre luminum ex- poscerent, ut ex alto super nos lucem suam, et veritatcm Buam emitteret, quae nos ad voluntatem et beneplacitum ejus cognoscendum et perficiendum deduceret. Itaque cum semi-
APPENDIX. 417
publico Consistorio, quod consequenter celebratum est, voca- tis non modo Cardinalibus, sed patriarchis, archiepiscopis, et episcopis in curia nostra existentibus, praisentibus etiam nostris ac Sedis Apostolicae nostariis, ac sacri palatii apos- tolici causarum, auditoribus, cum plura a nobis de eximia sanctitate ancillae Dei, ac niiraculorum frequentia et celebri- tate, populorumque erga earn per universas Christianas na- tiones devotione, commemorata fuissent, expositis etiani in- stantiis, qua? coram nobis non modo nomine maximorum regum, sed etiaru charissimi in Christo filii nostri Ferdinand!, Romanorum Regis in imperatorem electi, alioruinque com- plurium Christianorum principium fiebant omnes concorditer; ac uno ore benedicentes Deum, amicos suos honorificantem, Beatam Theresiam canonizandam esse, atque inter sanctas virgines adscribendam censuerunt, quorum omnium audito consensu, intimo cordis affectu exultavimus in Domino, et jubilavinms in salutari ejus gratias agentes Deo, et Fiiio ejus Domino nostro Jesu Christo, quod Ecclesiam misericorditer respexisset, ac tanta gloria illustrare decrevisset ; canouiza- tionis itaque publicaviiuus diem, eosdenique fratres ac filios nostros monuimus, ut in orationibus et eleemosynis perse- verarent, ut in tanto opere exequendo splendor Domini Dei nostri esset super nos, qui opus inanuum nostrarum ad perfi- ciendam ejus voluntatem dirigeret. Demum peractis omni bus, quae ex sacr. Constitutionibus, ac Romance Sanct»3 Ec- clesiae consuetudine peragenda erant, hodie in Sacrosancta Principis Apostoloruru 33asilica, cum venerabilibus fratribus nostris S. R. E. Cardinalibus, necnon patriarchis, arcliiepis- copis, et episcopis, Romana:que curias praclatis, officialibus et familiaribus nostris, clero sa3culari et regulari, ac maxima populi frequentia, convcnimus, ubi repetitis pro canoniza- tionis Decreto petitionibus nomine ejusdem charissimi in Christo filii nostri Philippi Regis Catholici, a dilecto filio nostro Ludovico Tit. Sancta? Marias Transpontina) Cardinali Ludovisio nuncupate, nostro secundum carnem nepote, per Nicolaum Zambeccarium, Consistorialis Aula) nostrae advo- catum praedictum ; decantatis sacris precibus, et litaniis, ac Spiritus Sancti gratia himiilitcr implorata : ad honorem sanctaa et individual Trinitatis, et fidci Catholica) exaltatio-
418 APPENDIX.
riem ; auctoritate omnipotent Dei Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, BB. Apostoloruin, ac nostra, de venerabi- lium fratrum nostroruin Sanctae Romanae Ecclesiae Cardina- lium, patriarcharuiu, archiepis., episcop. in Romana curia praesentium consilio, ac unanimi consensu ; Theresiain Vir- ginera de Abula, de cujus vitao sanctitate, fidei sinceritate, et miraculorura excellentia plen^ constabat, et constat, ac sane tain esse definitnus, ac sanctaruin virginum catalogo ad- scribendam decrevimus, prout praesentium tenore definimus, decernimus, et adscribimus, illamque universes Christi fideles tamquani vere sanctam honorare et venerari mandavimus, et mandamus ; statuentes, ut ab universal! Ecclesia in ejus honorem Ecolesae, et altaria in quibus sacrificia Deo offeran- tur, aedificari et consecrari, et singulis omnibus die quinta Octobris, quoad coelestem gloriam translata est, ejus officium, ut de Sancta Virgine ad praescriptum Romani Breviarii cele- brari possit.
29. Eademque auctoritate omnibus Christo fidelibus vcre poenitentibus et confessis, qui annis singulis eodem festo die ad sepulchrum, in quo corpus ejus requiescit, visitandum ac- cesserint, unum annum et unam quadragenam ; iis vero, qui in ejusdem festi octava, quadraginta dies de injunctis eis, seu quo modo libet debitis poenitentiis misericorditer in Domino relaxaviraus, ac relaxamus.
30. Postremo, gratiis Deo actis, quod Ecclesiam suam insigni hoc, novoque luminari illustrare dignatus esset, de- cantata in Sanctae Theresiae honorem solemni sanctarum vir ginum oratione, ad altare principis Apostolorum missam cele- bravimus, cum ejusdem Sanctae Virginis commemoratione, omnibusque Christi fidelibus tune praesentibus plenariani om nium peccatorum suorum indulgentiam concessimus.
31. Decet igitur, ut pro tarn insigni beneficio omnes cum omni humilitate benedicamus, et glorificemus eum, queiu decet omnis benedictio, et honor, et gloria, et potestas in saecula sa3culorum, assiduis precibus ab eo postulantes, ut per interccssionem electae suae a peccatis nostris faciem suam avertens, misereatur nostri, et respiciat nos, et ostendat no- bis lucem misericordiarum suarum, et immittat timorem suum super gentes, quae non cognoverunt eum, ut cognos- cant, quia non est alius Deus, nisi Deus noster.
APPENDIX. 419
32. Caeterum, quia difficile foret, prsesentes nostras Hteras ad singula loca, ubi opus esset, deferri, volumus, ut earum exemplis etiam iiupressis, maim publici notarii subscriptis, et sigillo alicujus personae in dignitate ecclesiastica constitute inunitis, eadem ubiquc fides habeatur, quge ipsis prsesentibus adhiberetur, si esseut exhibits, vel ostensae.
33. Nulli ergo omnino hoiuinuiu liceat hanc paginam nos- troruin definitionis, decreti, adscriptionis, mandati, statuti, relaxations, et voluntatis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, in- dignationem omnipotentis Dei, ac beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus, se noverit incursurum.
Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Incarnationis Dominica; millesimo sexcentesimo vigesimo primo, quarto Id. Martii, pontificatus nostri anno secundo.
+ Ego GREGORIUS, Catholicae Ecclesiae Episcopus.
No. IV.
The following sublime Hymn is supposed to have been composed by the Saint after receiving the B. Sacra ment. There is an old translation of it in French by Pere Cyprian, but it will not bear any comparison with the trans lation of Monsieur De la Monnoye, which I subjoin, together with the original Spanish. The hymn is called in Spanish " Glosa," which is a species of Spanish poetry, so named, because it is as it were an explanation (or gloss) of certain verses called the Text, which are placed at the head of the piece. The last verse of the text is repeated in every stanza.
420 APPENDIX.
TEXTO.
Vivo sin vivir en mi, Y tan alta vida espero, Que muero porque no muero,,
GLOSA.
I.
Aquesta divina union
Del arnor con que yo vivo
Haze a Dios ser mi cautivo,
Y libre mi caramon ;
Mas causa en mi tal passion
Ver a Dios mi prisonero,
Que muero porque no muero.
n.
Ay ! que larga es esta vida ! Que duros estos destierros, Esta carcel y estos hierros, En que el alma esta nietida! Solo esperar la salida Me causa un dolor tan fiero, Que muero porque no muero.
Hi.
Ay ! que vida tan amarga Do no se goza el Senor ! Y si es dulce el amor, No lo es la esperanca larga : Quite me Dios esta carga, Mas pesada que de azero; Que muero porque no muero.
IV.
Solo con la confia^a Vivo de que he de morir, Porque muriendo el vivir Me asegura mi esperanca. Muerte do el vivir se alcanca, No te tardes, que te espero ; Que muero porque no muero.
APPENDIX. 421
TEXTE.
Je vis, mais c'est en Dieu qui vient de me nourrir, Et j'attends dans le Ciel une si belle vie,
Que, pour contenter inon envie, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
GLOSE.
I.
Dieu s'unissant a moi par un heureux melange, Fait sentir a inon coeur son amour pur et vif.
Je suis libre, il est mon captif, C'est lui qui sous rues lois de lui-meme se range. Quoi, mons Dieu, mon captif! Ah ! le puis-je souffrir ?
Dans ce renversement etrange, Je me. meurs de regret de ne pouvoir mourir.
n.
Oh ! qu'il me reste encore une longue carriere ! Que cet exil est dur qui m'arrete en ces lieux !
Que le sejour est ennuyeux, Qui retient dans les fers mon arne prisonniere, Attendant que la mort vienne me secourir !
Mais ignorant 1'heure derniere, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
ill.
La vie est a mon gout d'une amertume extreme ; Est-ce vivre, Seigneur, que de vivre sans vous ?
Si 1'amour que je sens est doux, Le teruie de 1'attente, helas ! n'est pas de meme. Ce faix rude et pesant m'empeche de courir,
Et toujours loin de ce que j'aime, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
IV.
Je fonde sur la raorte toute mon esperance. L'arret qui limita le compte de nos jours,
Sitot qu'il en tranche le cours, D'un meilleur avenir nous donne 1'assurance. Mort, dont le coup propice exempte de perir,
Hate-toi pour ma delivrance. Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
422 APPENDIX.
V.
Mira que el amor es fuerte , Vida, no me seas molesta, Mira, que solo te resta, Para gozarte, perderte. Venga ya la dulce muerte, Venga el morir muy ligero ; Que muero porque no muero.
VI.
Aquella vida de arriba, Es la vida verdadera ; Hasta aqui esta vida muera No se goza estando viva. Muerte, no me seas esquiva; Vivo muriendo primero, Que muero porque no muero.
VII.
Viva que puedo yo darle A mi Dios que vive en mi, Sino es perderte a ti, Para mejor a el gozarle 1 Quiero muriendo alcan9arle, Pues a el solo es el que quiero ; Que muero porque no muero.
vm.
Estanda ausente de ti, Que vida puedo tener Sino muerte padecer La mayor que nunca vi ? Lastima tengo de mi, Por ser mi mal tan entero, Que muero porque no muero.
IX.
El pez que del agua sale Aun de alivio no carece ; Aquien la muerte padece, Al fin la muerte le vale.
APPENDIX. 423
/
V.
Fol amour des mortels, trop dangereuse vie,
Un autre amour plus noble et plus puissant que toi,
Arme de courage et de foi, Your inieux me faire vivre, a mourir me convie j Ta perte est le salut ou je dois recourir ;
Que ne m'es-tu bientot ravie ! Je. me. meurs de regret de nepouvoir mourir.
VI.
La vie habite au Ciel, heureux qui 1'y peut suivre ; Faisons pour la trouver un genereux efibrt ;
Ici la vie est une mort,
Dont la mort cependant a la fin nous delivre; Approche, douce mort, qu'on ne peut trop cherir :
Dans 1'ardeur de mourir pour vivre, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
VII.
Vie humaine, tresor qu'a tout autre on prefere, Si mon Dieu vit en moi, si je vis en mon Dieu,
Craindrai-je de te dire adieu ? Et la mort a ce prix ine sera-t-elle amere ? C'est un bien qu'elle seule a droit de m'acquerir ;
Pourquoi faut-il qu'elle differe ? Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
VIII.
Absente de mon Dieu, je languis triste et sombre, Qu'est-ce que je puis voir ou je ne le vois pas !
Ma vie est un affreux trepas : Mon jour est une nuit et ma lumiere une ombre j La source de mes inaux sans lui ne peut tarir :
Lasse d'en voir croitre le nouibrc, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
IX.
Le poisson, qui se meurt sorti du sein de 1'onde, Trouve au moins dans pa mort la fin de son lourment,
Mourir est un contentemont A qui trame une vie en supplices feconde.
424 APPENDIX.
Que niuerte avra que sc yguale
A mi vivir lastimero ?
Que muero porque no muero.
x.
Quando me empieco en aliviar, Viendo en el Sacramento, Me haze mas sentimiento El no poderte gozar. Todo es para mas penar, Por no verte como quiero ; Que muero porque no muero.
XI.
Quando me gozo, Senor, Con esperanca de verte, Viendo que puedo perderte, Se me dobla mi dolor ; Viviendo en tanto pavor, Y esperando como espero : Que muero porque no muero.
XII.
Sacame de aquesta muerte, Mi Dios, y dame la vida ; No me tengas impedida En este lazo tan fuerte, Mira que muero por verte, Y vivir sin ti no puedo, Que muero porque no muero.
XIII.
Llorare mi muerte ya Y lamentare mi vida, En tanto que detenida Por mis pecados esta. 0 mi Dios, quando sera, Quando yo diga de vera : Que muero porque no muero.
APPENDIX. 425
Trop sure que le temps ne sert qu'a les aigrir,
Vive ensemble et morte en ce monde, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir.
x.
En vain pour soulager les transports de mon ame, Je vous cherche, Seigneur, sur vos sacres autels ;
Invisible aux yeux des mortels, Vous suspendez ma joie, et redoublez ma flamme. Ce n'est qu'apres la mort qu'on peut vous decouvrir.
Viens done, 6 mort que je reclame ! Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir !
XI.
Vous !e savez, mon Dieu, lorsque je vous possede, A peine, puis-je, helas ! un moment vous garder,
Qu'au plaisir de vous posseder La crainte de vous perdre aussitot ne succede. II n'est que le trepas qui m'en puisse guerir.
Mourons, c'est 1'unique remede. Je me meurs de regret de nc pouvoir mourir !
XII.
Mettez fin, mon Sauveur, a ma longue agonie ;
Sans vous je ne puis vivre, et je meurs pour vous voir ;
Ne retardez plus mon espoir, Rompez, brisez les fers d'une ame assez punie. II est temps qu'a mes cris le Ciel se laisse ouvrir.
Brulant de m'y voir reunie, Je me meurs de regret de ne pouvoir mourir !
XIII.
Mais non, je dois, Seigneur, pour apaiser votre ire, De ma vivante mort prolonger les douleurs.
Je dois, les yeux baignes de pleurs, Expier mes forfaits par un juste martyre. Ah ! quand si vivement pourrai-je m'attendrir,
Qu'il soit enfin vrai de vous dire : Je mt meurs de regret de ne pouvoir mourir !
DE LA MONNOYE. 36*
426 APPENDIX.
No. V. CANTICLE OF ST. TERESA AFTER COMMUNION.
Translated by the REV. FATHER CASWALL.
VIVO SIX VIVIR EN MI.
TEXT.
I live, but from myself am far away ; And hope to reach a life so high, That I'm forever dying because I do not die !
GLOSS. i.
THIS union of divinest love, By which I live a life above, Setting my heart at liberty,
My God to me enchains ; But then to see His Majesty In such a base capitivity !
It so my spirit pains, That evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
n.
Ah! what a length does life appear.1 How hard to bear this exile here ! How hard from weary day to day
To pine without relief! The yearning hope to break away From this my prison-house of clay,
Inspires so sharp a grief, That overcome I weep and sigh, Dying because I do not die.
APPENDIX. 427
III.
Oh ! what a bitter life is this, Deprived of God its only bliss ! And what though love delicious be,
Not so is hope deferr'd. Ah ! then, dear Lord ! in charity, This iron weight of misery
From niy poor soul ungird ; For evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
This only gives me life and strength, To know that die I must at length ; For hope insures me bliss divine,
Through death, and death alone. 0 Death ! for thee, for thee I pine ! Sweet Death ! of life the origin !
Ah, wing thee hither soon ; For evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
v.
And thou, fond Life, oh ! vex ine not^ By still prolonging here my lot; But know that love is urging me ;
Know that the only way To gain thee, is — by losing thee ! Come then, 0 Death! come speedily,
And end thy long delay ; For evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
VI.
The life above, the life on high, Alone is life in verity ; Nor can we life at all enjoy, Till this poor life is o'er;
428 APPENDIX.
Then, 0 sweet Death ! no longer fly From me, who, ere my time to die,
Am dying evermore ; For evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
VII.
To Him who deigns in me to live, What better gift have I to give,
0 my poor earthly life ! than thee ? Too glad of thy decay ;
So but I may the sooner see That face of sweetest Majesty,
For which I pine away ; While evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
VIII.
Absent from Thee, my Saviour dear !
1 call not life this living here ; But a long dying agony,
The sharpest I have known ; And I myself, myself to see In such a rack of misery,
For very pity moan ; And ever, ever weep and sigh, Dying because I do not die.
IX.
The fish that from the brook is ta'en Soon finds an end of all its pain And agonies the worst to bear
Are soonest spent and o'er ; But what acutest death can e'er With this my painful life compare
In torture evermore ? While evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
APPENDIX. 429
X.
When in the Sacred Host I see,
My God ! thy hidden Majesty,
And peace is soothing my sad heart-'"
Then comes redoubled pain, To think, that here from Thee apart. I cannot see Thee as Thou art,
But gaze and gaze in vain ; While evermore 1 weep and sigh, Dying because I do not die.
xr.
When with the hope I comfort me, At least in Heav'n of seeing Thee, The thought that I may lose Thee yet,
With anguish thrills me through ; And by a thousand fears beset, My very hope inspires regret,
And multiplies niy woe ; While evermore I weep and sigh, Dying because I do not die.
XII.
Ah, Lord ! my light and living breath .' Take me, oh take me from this death ! And burst the bars that sever me
From my true life above ; Think how I die thy face to see, And cannot live away from Thee,
0 my eternal Love ! And ever, ever weep and sigh,
Dying because I do not die.
XIII.
I weary of this endless strife ; I weary of this dying life ; — This living death — this heavy chain ; — This torment of delay,
430 APPENDIX.
In which her sins my soul detain ;
Ah ! when shall it be mine ? Ah ! when,
With my last breath to say, " No more I weep — no more I sigh ; FIB dying of desire to die ?"
No. VI.
To THE REVEREND FATHER PEDRO IBANEZ. Jesus and Mary.
The Holy Ghost be always with your Reverence ! Amen.
It would not be amiss to exaggerate to your Reverence this service of mine, in order to oblige you the more to take particular care to recommend me to Grod. And this I could do well, seeing it has cost me so dear to see myself in writ ing, and thus to have I rough t to my remembrance so many of my miseries, though I can say with truth that I have experienced more reluctance in mentioning the favors our Lord has shown me, than the offences I have committed against His divine majesty. I have done what your Reve rence has commanded me — to enter into more particulars ; but upon this condition, that your Reverence also will per form what you promised me — to tear up whatever you do not approve of. I had not finished the perusal of it, after 1 had written it, when your Reverence sent for it;' hence it is very likely that some things are not mentioned as they should be, and other things I may have repeated twice ; for the time I had was so short, that I could not review what I had writ ten. I beseech your Reverence to correct it, and to com mand it to be transcribed — if it must be sent to Father Avila, otherwise some one may know the hand.
I am very desirous sucli arrangements may be made — that he may see what I have written, since I began to write the account of my life with this intention. If he shall judge that I am going on in a good way, there will be no more to
APPENDIX. 431
be done on my part. Your Reverence must act in every thing as you think proper : consider that you are bound to one, who trusts her soul in your hands in so confidential a manner. Your soul I will recommend to our Lord all the days of my life, and therefore make haste to serve God, that you may be able to obtain a favor for me from Him. Your Reverence will easily see (by what is now sent to you) how well you are employed in giving yourself wholly to Him (as your Reverence has already begun to do so) who gives Him self to us without any reserve at all. May He be blessed forever ! for I hope, in His mercy, that both your Reverence and myself may see ourselves one day in that place — where we shall understand more clearly the great mercies He has been pleased to show us both, and where we shall praise Him for all eternity. Amen.
Your Reverence's unworthy Servant,
TERESA DE JESU.
N. B. — The saint began to write her life at Avila, in 1561 ; she completed it at Toledo the following year. By the com mand of her confessor she soon after divided it. into chap ters, and added " The History of the Foundation of St. Joseph's Convent at Avila." — (See the " Bollandiste," Oct. 15, p. 447, &c.)
FINIS.
275C51
BX 4700 .14 A2 1860b SMC
Teresa, of Avila, Saint,
1515-1582
Life of Saint Teresa
47078324