XXII. 79. Apud Xenophontem autem moriens

Cyrus maior haec dicit: ' Nolite arbitrari, o mihi
34 CATO MAIOR DE SKNECTUTE
carissimi filii, me, cum a vohis discessero, nusquam aut nullum fore. Nec enim, dum eram vohiscum, ani- mum meum videhatis, sed eum esse in lioc corpore ex eis rehus, quas gereham, intellegehatis. Eundem igitur esse
5 creditote, etiamsi nullum videhitis. 80. JSfec vero claro- rum virorum 'post mortem honores j^ermanerent, si nihil eorum ij^tsorum animi efficerent, quo diutius memoriam sui teneremus. Mihi qu idem numquayn persuaderi potuit animos, dum in corporibus essent mortalihus, vivere, cum
10 excessissent ex eis, emori, nec vero tum animum esse in- sipientem, cum ex insipienti corp^ore evasisset, sed cum omni admixtione corporis Uheratus purus et integer esse coepisset, tum esse sapientem. Atque etiam cum hominis natura morte dissolvitur, ceterarum rerum perspicuum est
15 quo quaeque discedat; aheunt enim illuc omnia, unde orta sunt, animus autem solus, nec cum adest nec cum discedit, apparet. lam vero videtis nihil esse morti tam simile quam somnum. 81. Atqui dormientium animi maxime declarant divinitatem suam; multa enim, cum
20 remissi et liheri sunt, futura p)yospiciunt. Ex quo intelle- gitur, quales futuri sint, cum se j^icine corporis vinculis relaxaverint. Quare, si haec ita sunt, sic me colitote,^ inquit, ^ ut deum; sin una est interiturus animus cum corpore, vos tamen deos verentes, qui hanc omnem pul-
25 chritudinem tuentur et regunt, memoriam nostri p)ie inviolateque servahitis.^ Cyrus quideiii liaec morieiis ; nos, si placet, nostra videamus.