X. 5, 20. 93) Quinfil. X. 1 , 23. ' 94) Lipsius Epp. Sel.

centur. XI. ad Belgas ep. 48. , unde sua Wolfius in praef. Mar- cellianae p. XIX. 93) Quintil. XIl. 7, 3. 96) Caelius ad Ciceronem Vill. 2. 4. 6.
lO» BREVIS ELOQUENTIAE ROINI. HIST.
reos ag;e])ant, iuxta contemptis. Verris auxiliatores Hor- tensinm Metellos Scipiones norunt oranes. Ille si Ciceronis opera cecidit, non id eloquentiae dehehatur, sed liominis quamyis ditissimi ignobilitati. Eadem causa fuit cur Cicero manifestorum criminum reos quosdam qnanms amhitiose de- fendens damnationi subtraliere nou potuerit, Telut turpissimum liominem A. Gahinium P. Varenum M. Scaurum, xit no])ilem, ita contemptum nec ullis alioriim, qui tum potentes erant, praesidiis su])nixum ("^). Rectius quam principes iudica])at populus am])itioso studio nullo praepeditus. Inde exsi])ilatus aliquanto Hortensius est, quod Messallam ambitus apertissime con\ictum iudicibus pecunia corruptis periculo exeraisset, Ci- cero autem conyicium audiyit a luvencio Laterense, quod dedita opera miserabiles pro sontibus perorationes faceret. Invaluit igitur mos, ut homini quam\is honesto in causa agenda omnia facere liceret; facta infecta Tcrbis reddere, vera falsis obruere, manifesto yera pro mendaciis tractare, quo pluribus opera ipsius oratoria probaretur. Nam illud Sophistarum tov /'jTrto loyov yQelzTco noielv in primis oralorium habebatur nec Ciceroni modo et Quintiliauo placuit, qui patroni et causidici erant, sed etiam Panaetio Stoico, qui horaines alias sese rigidos Tirtutis assertores iactabant ('•'^). Rursus etiam accusatores falsissiraa criraina confingebant, ut reis nocerent: quod iam prius factum esse in causa P. Ru- tilii a M. Scauro accusati iure affirmat Cicero (^^). Neque etiam, nisi omnis clamaret antiquitatis memoria, Demosthenes an Aeschines rectius praefuerit rei publicae, hic an ille a Philippo sese corrumpi passus sit utriusque orationibus adhibitis dignoscereraus. Quam leTiter enim oratoris munus et officium iudicatura sit et quam omnia in persuadendo, non in Teritate tuenda posita fuerint, ingenue confessus est Cicero Cluentium defendens. In ea causa cum accusator Accius ob-
97) Quintil. IV. 1, 09. VII. 2, 86. Ainbitns eniin dainnatns, repetiindariiin absolutus est Scaurus; de hoc iudicio v. Val. Max.