M. Caelius C. Calvus M. Rrutus dicendo \alueruut, magnam

partem laudis eius Cicero magister sibi vindicat. Etiam Dolahellam Hirtium Pansam Plancum cum rei publicae causa tum ob elegantiam ingenii ad eas exercitationes admisit C'').
§. 40. Exercitationes oratoriae.
Etsi igitur periti harum rerum existimatores iutellige- bant sine rerum maximarum usu et \eritate causarum oratio- nibus reddenda eloquentiam cogitari non posse, opus tamen esse Tidebant exercitationibus ad veritatem imitaudara com- positis. Has igitur, cum historiam eloquentiae Yeteris uni- versae non scribamus, perpaucis tractabimus (^'-). Commune nomen omnium, quae iu scholis exercendi iugenii causa pro- nuntiabantur, Graecis est [.lalExaJv: Romani post Ciceroneni, cuius aetate id vocabulum novilium videbatur, decJamatlones dicunt et decJamundi atque decJamitandi verbis uluntur {^'^). Declamatiouum genus antiquissimum et cui Ciceronem tautum tribuisse ferunt, ut etiam post summos honores gestos in eo sese exerceret, d^ioeig sunt, argumenta generalia, communes loci, ex quibus etiam verarum causarum constitutio et iu- dicium repetenda sunt: velut num sapienti committenda sit res puhlica vel num cives indemnatos pro salute rei puhlicae liceat occidere. Theses Peripatetici, si non invenisse, at certe
81) De Cicerone magistro eloquentiae ipsius testimonio uti licet p. Caelio 4. epp. ad Divers. IX. 18., quod lucem accipit a Seneca Controv. 1. prooem. p. 63 Bip. Quos grandes praetextatos duos vocat, Hirtius &c Pansa sunt consules a. 711. Adde Quintilianum