C. Titius homo elegans, sed parum vehemens Ciceroni eo

videtur pervenisse, quo quis sine Graecarum literarum notitia possit; idem poeta argutus, sed minime gravis in tragoediis suis (^^). Huius videtur locus satis amplus apud Macrobium servatus (^^) : quauquam is compositione dissoluta et verbis incomptioribus antiquioris aetatis imaginera refert. C. Pu- 'piriiis C. F. Curho Arvina, eloquentissimi illius filius, qui cura reliqua nobilitate trucidatus est a Damasippo , cum solus Carbonura e re publica civis haberetur, orationis gravitate
49) Cic. Brut. 62, 222. Vell. 11. 13. 30) Cic. Brut. 62, 221.
89, 300. Val. Max. VIII. 6, 4. 51) Cic. Brut. 30, 136. 62, 223.
Hunc Titiiun significat Dio fragni. 114. p. 100. Stnrz. uyoQaToy y.al ^x Siy.ciGii^niiov jov ptov noioviufvov vocans, sed ininria cognoniine Gaium dicit. Caepionis in Scaunnn lege Varia oratio etiani Clia- rlsii aetate sn[»ererat ; v. p. 174. et 198, 52) Cic. Brut. 39, 145.
40, 148. 53) Cic. Brut. 34, 129. 34) Cic. Brut. 45, 167.