L. Crassus.

Aequalis Antonii et oratoriae laudis aemulus fuit L. Licinius Crussus, Ciceronis, qui hunc sibi similiorem fuisse vult, testimonio et laude magis etiam nobilitatus. Pater eius ad summum in civitate honorem non pervenit, sed intra praeturam constitisse putandus est: si quidem de P. Crasso Muciano cogitari non potest, ut olim visum mihi et aliis (^). Natus L. Crassus est C. Laelio et Q. Servilio Caepione con-
98) de Or. II. 39, 164. 99) Cic. Off. III. 16, 67. 400) Briit. 44, 16.3. Iniitatione qiiaeilani ex Aqiiiliana defensione expressa credi possnnt a Rhet. Herenn. IV. 38. 39. ex Norbaniana IV. 46. 1) Cic. BriU. 44, 163. 2) Cic. de Or. F. 21, 94. 3) Cic.
Or, 5, 18. 30, 106. Plin. Epp. V. 20. Qiiintil. prooem. VIII. 13. 4) III. 6, 45. 5) Vide Cic. de Or. I. 37, 170.
BREVIS ELOQUENTIAE ROM. IIIST. 65
sjrlibus a. 614: triennio miuor, quam Autouius ("). Quacstor a. 643 Asiam proviuciam liabuit: qui cuim Cicerouis locus adversari videtur O percommode sic intelligetur, ut Crassus terrestri itiuere usus, cum aliquod tempus iu Macedonia moratus esset, Atlienas pervenerit. Deiudc tribunus plebis fuit, queni magistratum tacitum Cicero vocat (**). Hoc uno Q. Scaevolam collegam non habuit, si censuram non uumeravcris, quam nullus ScacYoIarnm pelivit (^); ille euim tribuuatuni auno post gessit. Aedilitate magnificeutissima functus est a. 651, cum tribunatuni quafuor auuis ante gessisset, nou tribus, ut vo- luit Pigliius; uam locus Bruti Cicerouiaui, quo modo usi sumus ('"), a. 648, quo lata est lex Servilia iudiciaria pri- vatum fuisse ostendit. Praeturam M. Autonio cousule gessit a. 655; ignoratur autem iurisdictioni an quaestioni exercen- dae praefuerit. Proximus enim annus is est, quo Q. Mucius Crassi collega perpetuus Asiam proconsulari ex praetura imperio rexit cum legato P. Rutilio. Denique cum eodem Q. Mucio cousul creatus est a. 659. In ipso consulatu pro- vinciam Galliam sortitus cum iusto cupidior triumpbi causas belli gereudi paulo iniportunius rimatus esset, triumphi ho- nore privatus est auctoritate collegae: nec tamen id eorum amicitiae offecit. Valerius qnidem Maximus pro consule Galliae Crassum praefuisse dicit ("); sed adversari videtur Ciceronis auctoritas haud paulo gravior. Cum enim Crassus vir apud oniues ordiues gratiosus et in senatu potens collega auctore honorem nou adeptus dicatur, quomodo privari eo uisi intercessione potuit? et quomodo intercessio collegae cogitari potest, nisi in ipso magistratu ? Praeterea dno consules Crassus et Scaevola homines prudeutissimi imprudentissimam legem Li- ciniam Mnciam tulere, ne quis pro cive se gereret, qui non esset civis: qua lege socii spe destitutos sese videntes non mediocriter incitati esse dicuntur ad belluni Italicum con- flandum ('-). Denique honorum cumulus Crasso accessit cen-
6) Cic. Brut, 43, 161. 7) Cic. de Or. I. 11, 45. 8) Cic
Brut. 43, 160. 9) 1. c. §. 16L 10) 1. c. 11) Val. Max.