XCI. 313. naevo — crepundiis] clarum est significari

agnitiones scenicas parentum et liberorum: fieri euim solent his cnm uaturalibus tum fortuitis adiumentis, ut iu Cistella- ria Curculioue Rudente Poenulo Plautinis fabulis videmus: cf. Ruhnk. iu Ter. Eun. IV. 6, 15. Quod adversatur Beru- hardy aliam iulcrpretatiouem promens, quam iutelligcre ar- duum est, maxime uititur verbo cognoscendi ; id vero dici
428 EXPLICATIONES
necesse erat, quia agnosci ab Attico & Briito Cicero noQ potuit, coynosci potuit. Nulluni simile totum simile.
314. dlscedenduin] a gloria sperata discedit qui eam relinquit sive spem abiicit quasi yiam adhuc tritam omittens : nos dicimus aufgehen; desciscere a speratis nemo potest, a par- tibus yel causa praesente potest. Similia sunt a naturao statu et a constantia sapientis discedere Off. I. 20, 67. a se discedere Brut. 79, 273. a constantia , a mente discedere Divin. II. 55.
In Aslam proficiscendi] locum respexit Quintilianus XII. 6, 7.
315. Antioclw] Antiochus Ascalonita (Plut. Cic. 4.) Lu- cullo dilectus, cum quo etiam imperatore assidue versatus est (Gic. Acad. II. 2, 4.), fratrem habuit Aristum Bruti raagistrum, quare is Academiae heres vocatur c. 97, 332. Utroque loco doctrina Antiochi et Aristi vocatur vetns Acade- mia, quod ille a Philone magistro discedens plurima veteris Academiae et Stoicorum decreta intulit, similior Platonicorum et Aristoteliorum, quara Arcesilae et Carneadis, qui de oninis notitiae humanae certitudine dubitare docebant: v. Cic. Acad.