LXXXII. 283. deperdehat] hunc locum respicit Quin-

tilianus X. 1, 115: inveni qui Calvum praefcrrent omnihus, inveni qui Ciceroni crederent eum nimia contra se calumnia vemm, sanguinem perdidisse.
devorabatur] recte verbum rarius defensum videtur a Schuetzio. Devorari oratio apte dicitur, cuius magna pars
AD CIC. BRUTUM CAP. 81. 82. 83. «1
non satis percipitur, sed intelligentiam iiuditoruni fugit. Id- que in primis cadit in eum oratorem, qui a populi iudicio recedit. Fons autem significationis ropetendus est ah avidi- tate cibos sine gustu devorantiura. Is illustratur loco Cice- ronis in Sextiana 10, 23: verhum ipsum (voluptatis) omnibus modis animi et corporis devorahat.
284. Atticum] cum hac de atticismo vero et falso dis- putatione recte conferentur loci Ciceroniani Or. 9, 28 sqq. de opt. geu. oratt. 3, 7 sqq. et Quintilianus XII. 10, 13 sqq.
285. dissimilitudines] dicitur de Atticis in eodem genere, velut oratorio, dissimilibus ; ex hac diversorum comparatione perspicitur quot genera dicendi apud Atticos fuerint et tamen in suo quisque genere probatus: v. de Or, II. 23, 94. Paulo aliter haec Schuetzius explicuit. De similibus apud Graecos vide Bensolernra in Isocr. Areopag. p. 108.
floridior] „fignrae significatio spectat ad gestationera vestiura pictarura (avd^iviov) meretricibus magis quam honestis hominibus consentaneam. Demetrius igitur, qui castitatera orationis Atticae putabatur inflexisse, versicolorera vestera dictus est libris suis induisse: y. Quintil. X. 1, 33." Bernhardy.