XL. 25. XLI. 16. XLU. 8.

414 EXPLIGATIONES
256. minnti imperatores] ignobiles. Minntos fliilosophos pariter dicti de Diviii. I. 30. Cat. M. 23, 85., qiii eidem fleheii Tusc. I. 23, 55.
ne mihi acclumetis] adversain acclamationeni dicit similem illi, qua orator turbatur, qui coutioni displicet: in quo ge- nere in primis frequens est apud Demostlienem illud x«t /liol [^irj d^oQv[ii'iGrjTE f.iridtv, w avdQsg ^i}i]vaioi. Cicero ad Q. Fr. II. 3: Aixit Pompeins sive voluit: nam, ut surrexit, operae Clodianue clumorcm snstiilerunt idque ei perpctua oratione conligit, non modo ut acclumationc , sed tit convicio et muh- dictis impediretnr. Hanc vitari iubet de Or. II. 83, 339.
plns interfnil] illam opinionem quasi plus prosit civitati imperator quam vir rcrum civilium gnarus studiose minuit Cicero Off. I. 22. Et de viro re pu])lica domi gerenda egregie merito assentimur; sin is orator solus erit, malumus Catuli sententiam probare ex Hortensio Ciceronis retentam a La- ctantio YI. 2, 15: malo, inquit, vel unnm parvum de officio lihellum, qnam longam orutionem pro seditioso homine Cornelio.
huiuli] eideni peritis et eruditis opponuntur in Parad.