LIII. ut — exorsus est, similiter Scaevolam ■ — effecisse]

ut est postquam; exorsits est more in primis Tacitino primum cum praepositiouc et casu {ah adolescente) , deinde cum sen- tentia s. accusativo ct infinitivodicitur: nam hac altera oratio- nis parte ex verbo exorsus- est elicitur notio generalis dixit s. oraiionem ita persccutus est ; de quo genere sermonis componendi xaTcc z6 O7]fiaiv6fi£vov expositum in de Or. I. 13, 59.
consecuius] non assecuius, sed persecutus s. c«m sibi id exsequendum proposuisset. Cic. Legg. III. 8, 18: eum morem igitur CHm hreviiate, si potero, conscquar. Off. I. 32, 116; fit autem inlerdum, ut non nulli omissa imliaiione maiorum suum quoddum institutum consequanlur. Male hic Heumannus et Facciolatus praclaturi erant sequuntur; quibus iurc ad-
AE CIC. BRUTUM CAP. 53. 54. 395
versatiis est Geriihardus. Iiifra c. 82, 284: linh erat ista cxilUas, (luam ille (Calviis) de industtia consequebatur.
deJcctavll] refer ad anlmos omnium ; malc enim vulgo virgula distinguunt post delectuvit. De hyperbato apud Cice- ronem exposui in de Or. I. 10, 39. De hilaritate illa, qna causam Curianam totam Crassus tractavit, v. de Or. II. 54, 220.
198. quantam sihi potcntiam — assumeret] huc in pri- mis spectat locns de Or. II. 6, 24., quo ipsa illa Crassi verba iu Scaevolam iuris prudentiae quasi dominationem quandam sibi arrogantem convertuntur.
dixisse xit contra nemo videretur] superiorem Crassum ex hoc certamine discessisse discimus ex Antonii verbis de Or. I. 56, 239.