LII. 195. cum ita lieres institutus esset] ita i. e. ea lege,

s. eatenus. Usitatissima loquendi ratio, quam vix credideris interpretibus pluribus offensioni esse potuisse; et taraen res ita se habet. Sequuntur autem cum, tit, si particulae. Infra 62, 222: gravem oratorem , ita duntaxat, cum de rc puhlica diceret. Att. VII. 13: (bellum) ita civile est, tit non ex civium dissensione, sed ex unius perditi civis uudacia natum sit.