L. Aelius StUo, qui Praeconinus dictus est, quod pater eius

praeconium fecisset (Suet. ill. gr. 2.); homo doctus, Varronis magister et Ciceronis, qui de literis eius eximiam laudem liabet c. 56, 205. Acad. I. 2, 8. Cum hominibus diversissi- niae aetatis vixit, Lucilio poeta Metello Numidico L. Caelio historico Pompeio Cicerone ; ut ad extremam senectutem per- venisse videatur. Scripsit de grammatica Latina, qui libri eidem ;de lingua Latina dicnntnr, quorum et mentio frequens et reliquiae quaedara exstant apud Gell. 1. 18. VI. 15. X. 21., Quintil. I. 6, 37., Varronem locis plurimis, Festum p. 167.
25*
389 EXPLICATIONES
168. 177. 206. Commentarii in carmeu Saliare Varro me- minit L. L. p. 283. Festus p. 168. 238.; commentarii de fabulis Plantinis Quintil. X. 1, 99. Gell. III. 3. Horum pars Meyero dehetur.
170. L. Papirium Fregellumnn] is in qua cansa pro civibus suis colouiisque Latinis dixerit iguoratur; nam quod olim credidi rem ad coniurationem Fregellanorum pertinere, de qua quaesivit L. Opimius praetor, ferri non potest, quia Papirius patris Gracchorum aequalis dicitur.
171. tirhanitatis color] cum hoc toto loco couferendi sunt Cic. de Or. III. 11, 42. ;Quintilianus VI. 3, 102. „Con- cessit muuicipiis laudem industriae doctrinaeque, sonum autem leniter expressum et nescio quid reconditi saporis negabat se agnoscere nisi in hominibus nrbanis, qui sna\itatem illam urbi gentibusque nobilium propriam tenerent nuUa opera quaesitam. Itaque non Toces pressit qualicnnque peregriui- tatis nota ijifectas, sed gratiam quandam natiyam et elegantiam (addo ego cum verhorum iiim pronuntiandi) civibus suis ad- iudicaTit. " Bernhardy.
in GulUam] eo profecturus erat a. 709 a Caesare prae- fectus proyinciae regendae: v. ad Div. VI. 6.
172. T. Tincam] de eo ^aQ^aQiQovzL v. Quintil. I. 5, 12., etsi ipse de re dubitare videtur.
Tlicoplirasto] rem pluribns, sed incertum ex quo fonle haustam, exponit Quintilianus VIII. 1, 2.