VII. 9. eiusderaque vcrsus aliquot leguntur in Antliol. Lat.

t. I. p. 9. Hoc carraen ^Enonxidwv nomine inscriptum com- niemorari a Plinio in praefatione historiae naturalis non in- ficeta coniectura videtur: siquidem inonTT^g et enonxeveiv Graecis de cultu Deorum arcano et cerimoniis mysticis dici solet. Soranus a Pompeio interfectus esse dicitur bello Sul- lano: v. Plut. Pomp. c. 10; sed Oppium Caesaris familiarem, quem auctorem affert, de rebus Pompeii disserentem fide dignum esse ipse Plutarclius uegat. Eundem fabula est repente mor- tuum, quod nonien arcanum Romae esset elocutus, v. Varr. ap. Serv. iii Aen. I. 277. Plin. Hist. III. 5, 65. et ex eo Solinum c. 1., item Plutarchum Quaest. Rom. p. 347 Hutt. Apud hunc autem in Cat. Min. 16. ^sQQavog corrigendnm; est euini ex Atiliis, cuius filiam Cato iixorem duxit: men- dose circumfertur ^coQavog.
T. Betucius Barrus] idem fertur, qni virgines Vestales vitiavit a. 640 : v. Liv. Epit. LXHI. Schol. Hor. Serm. I. 6, 30. Famosum propter adulteria fuisse necesse, si quidem ab Horatio etiam post tot annos pro exemplo libidinis poni potnit.
conira Caepionem] Drusi tribuni familiarem et mox inimi- cum, a quorum dissensione bellum Italicum repetitur: v. Plin. H. N. XXXIII. 1, 6. Caepio Scaurum lege Varia accusavit, cuius orationis reliquiae sunt apud Charisium p. 174. 198.; bello Italico legatus P. Lupi consulis cecidit a, 665, Liv. epit. LXXIII. Eius mentionem habet Cicero Bruto 62, 223.