XI. 13. Fest. V. occisilantur et v. masculino genei-e et Diomed.

p. 371.
BREVIS ELOQUENTIAE ROM. IIIST. 43
galia Asiaiia spectahat ct Nicomcdi regi Bithyniae socio Romanonim obfutura vidcretur (^*'); plures inde adversus inimicos hahitae, ut i/i Q. Aclium Tnbcroncm, qncm civcm coustantcm et Graccho molestum fuisse constat (•'''); in L. Metdlum, Diadematum puto ("'), qui a. 633 praeturam gessit; in L. Pisonem maledictis quam criminibus plenior ('''^): nam erat ille vir omniura Romanorum sanctissimus ; udversus L. Furium PhUum praetorem Metelli collegam (^-^); in Mucvhim hominem alioqui ignotum (^*) ; in Pluutium denique , qui M. Plautius Hypsaeus videtur, consul a. 629 (''^). Cum id age- retur, ut omnia ipsius acta irrita redderentur, orationeni hahuit in lcgem Minucium latam a tribuno M. Minucio Rufo a. 633, quippe qua leges ipsius tollerentur ('"'). Has leges defendit in oratione de legihus a se promidgutis , quae solet quidem auno prior poni et secundo tribunatui assignari, sed nescio an eadem sit atqne legem Minuciam spectet (^^). Ignoratur etiam illud, oratio pro se Prisciano commemo- rata (''^) num ab ea diversa sit, quam proximam posuimus, et, ^i sit, num forte ad censores post quaesturam Sardinien- sem, an in Fregellano crimine habita sit; hoc Meyerus po- nit, iusto fortasse confidentius. Alias incertarum orationum particulas Meyerus collegit (^^), quarum quae apud Cicero- nem de Or. III. 56, 214 exstat, ex contione desumpta vi- detur, quam Gracchus armis a L. Opimio petitus paulo ante mortem ad sectatores suos habuisse credendus est ('").
De C. Graccho oratore consentiens fere est veterum scriptorum iudicium. Et natura et doctrina tantus fuit, quaii-
59) Gell. XI. 10. ftuantura Gracchus a fratris candore animi et rei publicae iuA^andae stiulio abfuerit liic locns clare deinonstrat, 60) Prisc. III. p. 601 P. 108 K. cf. Cic. Brut. 31, 117. 61) Dio-
medes p. 291. cf. Riihnk. ad Vell. II. 14. 62) Cic. p. Fonteio 13.
schol. Vat. in or. p. Flacco2, 16. C3) Diomedesp. 395. 64) Isid, Ilisp. Origg. XIX. 32. 65) Nihil exstat nisi noinen orationis apud Val. Max. XIX. 5. ext. 4. 66) Festus v. osi sunt. 67) schol.
Ambros. s.Bobiens. ad Cic. p. Sulla9. Gellius IX. 14. X. 3. Festusv. ostentum. 68) Priscianus X. p. 888. P. 488. K. 69) p. 246 sqq. 70) Eadem apposuit exemplo Quintilianus XI. 3, 115. lulius Victor art. rhet. p. 115.
44 BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
tuin illa aetas et ille cultus, quo tuncRomaui usi sunt, per- mittebant; prudens sententiis, grandis verbis, actione vehemens et ad moTendos animos admodum idoneus ('•^). Horridiora quaedam eius fuisse verba et ab orationis struendae arti- ficio tunc ignoto aliena pluribus locis siguilicat Cicero.
§. 21.