XXXV. T. AJhucius] is cuni Q. Scaevolam C. Laelii

generum ex Asia repetundarum frustra accusasset, ipse post Sardiniam pro praetore administratam a. 651 a C. Caesare Strabone damnatus Athenas concessit in exsilium. Eius fasti- dium sermonis & literarum Latinarum Scaevolae persona risit
AD CIC. BRUTUM CAP. 35. 3W
Lucilhis; v. Fin. I. 3,9. de Or. III. 43, 171. Or. 44, 149.
Carmiiia eiiis arida dixit Fronto p. 171.
minlme uptum — gemis] clarum est quamvis adversante Bernliardyo lianc esse epexegesin, qua sententia illa tota prioribus accommodetur, ita quidem, ut non unus Albucius, sed tota Epicureorum notetur natio: ea enim solutum et languidura dicendi genus, quo Epicureus quasi avxodidanxoq sese iactabat, imitata niinime apta erat ad dictiones forenses. Similiter Quintilianus locutus est I. 1, 10: si cul muUa videor exiyere, cogitet orutorem instilui , rem unhtum. Et Virgilius seu quis alius versus fecit Aeneidi praefigi solitos: egressus sihis vicina coegi , iit ((uumvis uvido purerent urva colono, gratum optis agricoUs.
132. Q. Catulus] v. prolegg. §. 24.
A. Furium] „A. Furius Antias Annalium libros undecim (tot enim proferuntur) versibus liexametris condidit, quorum pulcherrimae supersuut particulae apud Gellium XVIII. 11. Nonium p. 133. 145. 148. 188. Macrobium Sat. VI. 1. & 3. In his Annalibus etiam Catuli res per consulatum gestas exstitisse Weichertus Pottt. Latt. Rell. p. 353. existimat. " Meyer.
133. uppellandarum literarum] pronuntiatio significatur elegans et nec putida nec obscura. Quintilianus haec Cice- ronis verba expressit XI. 3, 35. Eandem de Catulo sen- tentiam proferri videmus c. 74, 259. et hic quidem eodem selectiore usu vocabuli uppellutionis ^ item Off. I. 37, 133. de Or. m. 11, 42.
134. sine compurutione] hanc locutionem et contrarias in compuratione , ex comp. , suh comp. copiose persecutus est Muetzell in Curtium vol. I. p. 134.
135. Q. Metellus] v. prolegg. §. 23. M. Scaurus con- sulatum gessit a. 646; A. AlUnus cum M. Antonio oratore a. 655. Q. ServiUus Caepio auctor legis de iudiciis ab equi- tibus ad senatum transferendis , quam Crassus orator suasit (v. in de Or. I. 52, 225.); eam legem propter summam po- puli invidiara perferre non potuit. Post consulatum a. 648 gestum , quo anno Cicero natus est , proconsul Galliae
3T8 EXPLICATIONES
a Cimbris fusus, cum a C. Norbauo tribuno maiestatis reus factus esset a. 659, per yim et seditionem damnatus Smyr- nam exsul concessit. V. nostra in Expll. in de Or. II. 47, 197.