C. Gracchiis.

Fratrem ingenii magnitudine naturalique facundia longe superahat, candore animi non aequabat C. Gracclms , queni ira et ulciscendae familiaris iniuriae cupiditas ad maxima facinora stimulavit. Is cum tirocinium dicendi in Vettio quo- dara ignoto homine defendendo posuisset (^-"), mox recor- datione fratris adeo acceptus populo fuit, ut, cum ante ma- gistratum gerendura legem Papiriam de tribunis reficieudis suasisset, dissuasisset M. lunii Penni trihuni legem de pere- grinis urhe et ciYitate arcendis, et triumyir agris et lege Tiberii fratris plehi dividundis creatus esset, tantam opti- matihus formidinera faceret, ut in Sardiniara quaestor missus iteratis vicihus prorogata potestate prohiberetur, quo minus in urhem rediret. Sed Gracchus, cum sihi succedi non vi- cleret, iniussu puhlico provinciam reliquit. Quara ob rem omnia ad perdeudum horainera molientes optimates non modo, ut apud censores causara diceret, coegerunt, sed studiose id egerunt, ut coniurationis Fregellanae crimine perverteretur. Fregellani enim sociorura prirai couiuraverant, ut vi extor- querent civitatera sibi iniuria negatam. Sed quamvis accr- rime quaestionera exercente praetore L. Opiraio, cum quo post internecinum Graccho odium fuit, etiam hoc criraine ahsolutus est. Huius defensionis non, ut censoriae, exstare reliquiae videntur, sed apud Rhet. ad Her. IV. 9. et 11. iraitationes latere orationum in hac causa puhlice hahitarum
toilbus c. 18. Qiiintilianus X. 7, 27. , cum iie in tabernaculo qiiidem meditalione oratoria abstinuisse Carbonem dicat, memoriae vitio adiniscuit reriim bellicarum mentionem Cn. Carbonis ter consulis male recordatiis. Nam C. Carbo consul urbem reliqiiisse non vi- detiir ; de tirone aiiteni et adolescente cogitare tabernaculi mentio prohibet.
51) Cic, de Or. II. 39, 165. 40, 168. 52 a) Plut. C. Grac cho I.
BREVIS ELOQUENTIAE ROM. IIIST. 41
coniectura est vero iion ahsimilis (5-''), Tribunus igitur plel)is creatus a. 631 leges plurimas tulit plebi gratissimas, sed neque civitati utiles et animum factiosum et aurae popularis ayidum ostendentos. Sic, cum ingenio oratorio omnibus praestaret, tamen populari causae agendae imparem sese
52 b) Taliiim eniiii /niftijafo)v, exeniplonmi etiam ex ipsis ora- torilxis et scriptoiibiis cum Graecis tum Romanis demptis nomi- nibiis appositoriim libros illos refertos esse non probabile niodo videtiir, sed nuiltis locis acciirate demonstrari potest. Notablles enira eloquentiae magistri pleriqiie non ipsi fingebant exempla di- scentibus proponenda, sed ab oratoribus siimebant nec, nisl cum ea deerant, ad siia confugiebant. Sic Cicero fecit in Oratore et secundo et tertio de Oratore libro, sic Quintilianus nono maxime libro et undeciino : secutus eundem morem Rutiruis Lupus est et Senecae rhetoris totum opus in floribus eloquendi aliorum aucto- rum colligendis versatur. Infimae aetatis TBy/foyQcafoi soli ab hoc more desciverunt, utEmporius apud Capperonn. p. 303. et Priscia- nus Praep. Rhet. p. 339. Finxit igitur sine dubio rhetor, qui aJ Herennium libros suos misit, exempla complura: omnia non finxit. Sic inteliigenda est longa defensio prooemio libri quarli inclusa, qua causam qiiasi adversus criminantes dicit, quod ipse finxerit quibus exemplis utatiir. Quippe cum neget se alienis uti, ita negat, ut licuerit aliena sumere, sicubi videretiir coramodius. lure arro- gans videretur, si sermocinationis exemplum, quod tantopere lau- davit IV. 52., ipse invenisset. Inest etiam genus verborura in aliis aliud plane, nec antiquius niodo et incomptuin in nonnuliis, sed inurbanum adeo et horridius, velut IV. 37. Quin fons nonnullorum manifestissiine demonstrari potest. Curionis ex oratione pro Ser. Fulvio de incestu dictum habet II. 20: nomen ab ipso non additum ex Cicerone de Inventione I. 43. discimus. Crassi quaedani verba ipso quoque nomine addito posuit IV. 3, 5. , quem locuin integrio- rem retinuit Cicero de Or. I. 32, 223. Ex Deinosthene expressas sententias duas legimus; alterum est exemplum subiectionis IV. 23., de quo v. Lambinum ; alterum translationis propter vitandam ob- scenitatein IV. 34., ex eiusdem oratione de corona petitum p. 270. s. p. 240. §. 129. Bekk. Socratis dictum nomine subtracto exstat