M. Pcnnus] tribunus a. 628 legem de peregrinis urbe

pellendis tulit, cui Gracchus adversatus est. Nam falsam Beieri suspicionem apud Cic. Off. III. 11, 47. Fanni, qui consurfuit, cum Gracchus tribunus erat, scribentis Walterus in Hist. lur. Rom. p. 245: refutavit Fanniam legem ad Italicos et Latinos pertinuisse docendo.
facih agitavit — Gracchum] mira de hoc loco Bern- hardy disputat : quoniam Pennus Gracchum hominem elo- quentissimum dicendo agitare non potuerit, nomen Gracchi cum sequentibus coniungendum (Gracclmm pauJo aetatc ante- cedens), verbum agitandi autem quamvis absolute dictum significare facultatem Peuni auditores in quamlibet partem pertrahentis et commotos simul ad sensus excelsos erigentis. Nec Gracchum quaestorem tunc Sardiniensem eo tempore iam attigisse rem publicam. Nihil in his probabile, nedum verum. Agitare sic a nemine dici potuisse non commemo- rabo. Sed si Pennus artificium auditores quoquo liberet pertrahendi commovendique callebat, orator profecto erat rainime spernendus: vexare igitur etiam Gracchura potuit. Deinde si Gracchus de lege Penni et peregrinis dixit, ut
AD CIC. BRUTUM CAP. 28. 29. 371
fecit profecto, veri similius est dissucasisse legeni, cum fer-
retur, quam pluribus annis post, cum trihunatum gereret,
impugnaTisse. Omnino cum a fratre Tiberio lectus esset
inter triumyiros agri diYidundi, iam ante quaesturam attigit
rem publicam. Denique luce clarius est sic coniungi sen-
teutias: M. Dnisiis, qid in trihunatu C. Gracchum fregit — :
tuus etiam gentilis M. Pennus facile ugitavit in trihunatu C,
Gracchum. Igitur agitare compositum et collatum cum fran-
gendo significat vcxare, insectari, qnod et de iniuriis et de
irrisione nsitatum. Illud Tide apud Cic. p. Balbo 25 extr.:
et adoptio Theophani agitata est. p. Quinctio 2 extr. : obsecrat,
iit mullis iniuriis iactatam et agitatam aequitatem — confirmari
patiamini. Quiutilianus XII. 8, 9: agitandus omnihis modis
et turhandus (litigator). Hoc autem exstat de Or. II. 58, 237:
nec rursus miserla insignis agitata ridetur. Similiter, eaqiie
de causa etiam utrumque iunctum modo vidimus, iactare di-
citur, cuius translationis viam aperit Cic. Accus. Verr. I.
26, 67. Est enim proprie manibus hominum iniuriose pro-
turbari et trudi : transfertur ad maris niotum nautis infestum,
dein et ad iuiurias et ad irrisionem. Hinc Cato dicitur his
undis et tempestutihus ad summam senectutem iactari maluisse
Cic. Rep. I. 1.; in quam sententiam cf. Senecam de Brey.
Vit. 5: Cicero inter CatiUnas Clodiosque iactatiis. Et de ora-
tore adversarium agitante Div. in Caec. 14, 45: te vcro —
quem ad modum sit elusurus , quam omni ratione iactatiirus
videre iam videor. Hinc iactatos Gracchos dixit Lucanus Phars.