IV. 34, 45 : aliquando rationes rei puhlicae, quae malitia no-

centum exaruerant , virtute optimatium revirucrunt. Ne illud quidem loco Bruti simile, quod legitur Tusc. III. 31, 75., etsi visum Petero in censura ed. Orellianae in lahnii Ann. vol. XXI. 3. p. 300 (a. 1837): quue (opinio) tum deniquo non appellatur recens, cum vetustate exaruit. Sumptum enim est, cum de Ingente dicatur, al) arescentibus lacrimis, nec significat ex usu et manibus hominum sublatum, sed de- suetudine exstinctnm. Accedit, quod de orationibus evanescere in hoc ipso libro dictum exstat. c. 27, 106: orationes re- liquit, quae iam evanuerunt; et de oratore ipso, cuius homines obliti sunt, f4.eTiovvf.iixcdg c. 94, 323: cum iam paenc eva- nuisset Hortensius.
83. de m%iltis quam voles] quamlibet ex multis. Com- parat Meyerus illud Oratoris 70, 233: age sume de Grucchl apud censores illud, quippe oratione. In quam voles erravit Matthiae in Roscianam 16, 47., quam adverbium, non pro- nomen esse ratus.
vuriae voluntates] neque GedanTien neque Riclitungen, quae comparavit Bernhardy, veram significationem tangunt; comparandum erat nostrum Strehen s. Bcstrehung, Dicuntur
AD CIC. BRUTUM GAP. 21. 22. 361
enim qiiae oralores efficienda sibi proposuerunt ; velut alii ad persuasionem solain sese instrnunt, ut Cahus faciebat, .-ilii movendis auditoribus intenti sunt, ut Cicero ; alii tenuiter pleraque, alii elate multa dicnnt; alii verborum summam caram, ut Crassus, alii nullam gerunt, ut Antonius.