IV. 3, 4., exlre IV. 3, 17.; excessum III. 9, 1. et 4. sua

aetate nsitatius factum indicat.
exaruerunt] Pnrgoldi suspicio evamierunt i. e. obsoleve- runt, ut non iam legautur, nunc adhuc veri videtur similis.
360 EXPLICATIONES
Meyeri explicatio exaruenmt i. e. rarescunt non satisfacit; et, cum illam coniectiiram inanis verbositatis arcessat, quod sequatur vlx ut appareant, fortasse etiam eos ineptire iudi- cabit, qui scripserint res Ua recondita, «t 'paucis ad eam aditus pateat, Tel similia. Quippe offendit me verbum exa- resccndi, quod id, cuni a friigil)us ante maturitatem arefactis translatum sit, semper soleat de illis dici, quae ininria qua- dam temporum affecta aut usu sperato caruerunt aut ante tempus exstincta sunt. Sic de ingenii fructu Plinius loquitur Epp. V. 9, 5: f/Ho ilJe, inquit, studiorum amore flagrahat! tjuantum legit ! quantum etiam scripsit ! quae nunc omnia cum ipso sine fruclu aruerunt: quippe quae orator ad se erudien- dum meditatus erat, praematura morte ad suam perfectionem non venerunt. Cic. ad Div. VII. 31: vides exaruisse iam veterem urhanilutem. IX. 18: fucultas orationis, nisi me ad has exercitationes retulissem, exaruisset. Scriptor Herennianus