XVI. 61. Ap. Caeci] v. prolegg. §. 7.

laudationes] de his auctores sunt Polybius VI. 53. Dion. Hal. Ant. R. v. 17. Liv. IV. 16, 4. VIII. 40. et de eis tanquam historiae Romanae fontibus Niebuhr. vol. II. p. 5.
350 EXPLICATIONES
Wachsmuth. Hist. R. p. 14. Ab oratoriae artis praestantia alieiiissimas fuisse si Ciceroni concedinms (t. de Or. II. 84. 341.), cum Polyl)io tamen efficacissimum virtutis incita- mentura fuisse fatebimur.
62. ad plehetn tramitiones] qui maluerunt a plehe, yelut Ernestns, id spectabant, quod transeundo a gente nobili in ignobilem illustrari nemo solet. Tanien a patribus ad plebem quosdam transisse et testatum est, velut de gente Minucia, Y. Liv. IV. 16. Plin. H. N. XVIH. 4. cf. intpp. Livii XLH. 49, 9., et in eos cadit, qui erant patriciarum quidem, sed ignobiliorum gentium ; velut Claudiorum Marcellos, qui plebeii erant, longe nobiliores fuisse Pnlchris et Centonibus notum est: quod si igitnr quis patricius Claudius sese in Marcello- rum stirpem insinuaret, suam ignobilitatem alienis laudibus illustraturus erat. Hinc propter Augusti imperium adulatores finxerunt Octavios a Ser. Tullio in patricios allectos post ad plebem transisse: v. Suet. Octav. 2. De plebeiis Corneliis, in quibus Dolabellae erant, et Fitriis velut Purpureonibns, Maeniis, Maeliis, Pnhliliis (hae geutes patriciae apud Liy.