V. Liv. III. 25.

BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST. 37
sed solidam puhlicae saliitis restituendae laudem affectarunt, alter minus prudenter, iracundius alter in procellam ruentis rei publicae praecipites dati interieruut. Post eos rara Gracchorum mentio; Yidentur enim, etsi unus eius gentis Tiberii aequalis Tacito memoratur {^^), consensu nobilitatis a petendis honoribus prohibiti fuisse. Tlberius Gracclms, cum quaesturam Hispaniensem gesserit a. 617, circa annum 586 natus fiierit necesse est. Is, cum ex duodecim Corneliae parti- bus cum fratre unus reliquus fuisset, praematura patris morte orbus in gremio matrio educatus est et ingeninm praeclarum magistrorum praestantissimorum ope excultumhabuit: quorum fuit Diophanes Mytilenaeus rhetor ea aetate laudatus (■^^). Post cum propter foedus Numantinum publice sublatum iratus ad rem publicam gerendam accessisset , tribunus a. 621 tamen plebis infelicissimae misertus id egit, ut homines otiosi et cum in summa inopia viventes, tum ex largitionibus yitam snstentantes agris acceptis boni cives fierent. Cui consilio cum obstaret collega M. OctaYius, legem Liciniam de agro publico possidendo instauravit. Quam cuni perferre non posset, coUegae magistratum abrogaYit, cum spreta sacro- sancta tribunatus religione ipse codicem rogationis legisset, ne fieret intercessio. Addidit leges civitatem evertentes de coloniis deducendis, opibus Attali regis plebi dividendis, equitibus in senatum recipiendis, et sociis civitatem est pol- licitus. Sic inimicorum et adversariorum pertinacia ad de- sperationem actus, cum perferendis legibus suis tribunus iterum creari vellet, seditione ab optimatibus excitata duce P. Sci- pione Serapione occisus est. De oratoria huius viri facultate veri similiter iiidicat Plutarchus suaveni fuisse et miserationis plenam eius orationem verbis puris et accurate elimatis in- signem (^^); quae laus a Ciceronis sententia (^^) non aliena videtur. Nam si duros Gracchorum imitatores fore Quintilia- nus iudicavit (^^), recte dixit, si solos imitentur. Famae
35) Ann. I. 53. IV. 16. 36) Cic. Brut. 27, 103. 58, 211.
auintil. I. 1,6. Plut. Tib. Graccho c. 8. 37) Plut. I. c. 38) Cic. Brut. 27, 104. 39) ftiiint. II. 5 , 21.
38 BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
autem Tiberii maior iiigenio frater ita ohstitit, iit neque reliquiae orationum neque uUius praeter contionem in Man- cimim (*"') memoria exstet. Sed manus utriusque Gracchi ad Plinii Maioris aetatem durarunt, etsi ipse niagnus librorum conquisitor eas non liabuit, sed vidit apud poetam Pom- ponium Secundum ("*'). Quanquam ante Gellii aetatem in- terisse Tiberii orationes putandae sunt; nam apud liunc summum antiquitatis sectatorem plurima Gaii, nulla Tiberii Gracclii mentio reperitur.
§. 19.