C. Licinius Calvus (c. 81. 62); a cuius studiosc quaesita

exilitate occasionem sumit de Attico dicendi genere dispu- tandi (c. 63). Deinde Attici ore quaestionem occupat num forte de oratoribus Romanis praesertim veteribus vere iudicaverit, an Liudes eorum ambitiosius auxerit (c. 84—87).
lam enarrantur Q. Hortensii studia eloquentiae, cum quibus suum cursum comparat Cicero, ut ostendat quo- modo illum aemulatus sit (c. 68 — 94)-, et respondetur ad quaesliouem cur Hortensius magis adolescens quam aetate provectior laude eloquendi floruerit (c. 95. 96).
In peroratione Brutus admonetur, ut quanquam iniquis rei publicae temporibus tamen in eloquentiae studio per- severet , cum praesertim Graecorum artibus omnibus or- nalus sit (c. 97).
Conscriptus Brutus est principio anni 708 (46 a. C.) Caesare tertium consule. Nam qui a. 707 exstincti erant,