L. Scribonius Libo tribunus legem tulit, uti Lusitani, qui

in Galliam venum dati essent, in libertatem restituerentur. Quam rogationem aut cum accusatione Galbae coniunctam fuisse aut a M. Catone, qui eam acerrime suasit, in accu- sationem conversam esse oportet (^). Huic et Q. Fulvius Nobilior cos. a. 601 saepe in senatu a Catone probris laceratus et ipse Galba respondit; qui quo modo se ei flammae eripuerit Cicero in Bruto exposuit('). Tres Galbae in hac causa erant orationes; duae adversus Libonem tribunum ro- gationemque eius (^), una adversus M. Cornelium Cethegum, qna Lusitanos a se circumventos, quod sibi insidias struerent, fatebatur (^). Tamen aliquot annis post consulatum est ad- eptns a. 610. Quando decesserit non est compertum; non
5) Liv. XLV. 37, 3. 6) Liv. epit. XLIX. Cic. Brut. 22.
7) Liv. 1. c. Cic. 1. c. Appianus autem Hisp. c. 60. propter pe- cuniam absolutum dicit. 8) Liv. 1. c. 9) Cicero ambigit
Galbae causa num in L. Marcium M' Manilium (a. 603) an in T. Quinctium M' Acilium consules (a. 604) incidat; ut ne prae- torius quidem Galbae annus certus sit.
3
34 BREVIS ELOQUENTIAE ROM. IIIST.
vidit tamen M' Aquilium C. Tuditanum cousules , quibus colloquium de Re puhlica habitum fingitur ('"). Is est annus ab urbe 625.
Praeter orationes de rociatione Scrihonia memoria aliaruni non exstat, nisi defensionis publicanorum de caede in siha Sila facta ("). Sed ne yerbum quidem eius viri, qui aequa- lium disertissimus habitus est, retentum esse minus niirabimur, cum orationes eius iam Ciceronis aetate paene evanuisse scia- mus ('-'). Erat enim Galba sine dubio summo ingcnio, sed sola natura fretus cum neque literis ingeniura excoluisset ('-^) neque sententiarum pondera potius quam verborum cursum et flunien consectaretur, orationes auditae propter gratiam oris et actionis placebant, lectae animos neque delectabant neque movebant ('^). Quod idem viro haud paiilo cultiori accidit Ciceronis aequali Q. Hortensio. Tamen adolescens tres illos philosophos Atheniensium legatos audisse dicitur et certe Roraanorum primus dixit artificiosius, ut egrederetur a proposito , iit rem augendo uiinuendove illustriorem redde- ret, iit iudices delectare et movere vellet ('^). Plurimum tamen tribuebat vehementiae actionis; quae est asperitas in dicendo, quam Tullius ei tribiiit ("^), quod alio loco expli- catius dicitur clamore et lateribus pugnarc ('"). Aper in dialogo, quem Taciti ferujit, tanquara ultinia antiquitate hor- ridum abiicit prorsus; mitins Maternus deesse aliquid eius laudibns, quae est XiTOTr^g, fatetur (''^).
§■ 17.