NOL
Brutus

Chapter 329

XCVII. 331. Sed in te intuens, Brule, doleo, cuius

in adolescentiam per medias laudes quasi quadrigis ve- hentem transversa incurrit misera fortuna rei publicae. Hic nie dolor tangit, haec cura sollicitat, et hunc mecum, socium eiusdem et amoris et iudicii. Tibi favemus, le
330. mortiio vive7-entque'\ mortuoquc vivcrent.
praevidentis significat; recte sic Meyerus. — vindicavisse] sic Lg. praeter 20. 35 pr. m., item Gu. 1. Ven. 1, Ott. Vat. ed. pr. Vulgo vindicasse.
330. Hortensi] v. §. 328. — saeptam] sic Lg. 8. 51. 58. — et hos] et eos Gu. l. — amatoium] sic clare scriptum in Lg. 20. 56. Gu. l., de quo errant qui ai^matomm exhibere dicunt, ut est in codd. plerisque et ed. pr. — prius , quam] Lg. omnes divisim praeter 35. 70. — f/essissem] egissem Lg. 20. — mortuo vive- rentquc] sic Meyerus ex ed. pr. ; itaque Gu. I. Ven. l. Ott. Vat. Lg. 8. 20. 35. 53. 56. 58. 68. mortuoque viverent rell. Certe di- cendum erat mortuoque me viverent, ut coniecit Ern. ; illud Ta- citinum est, Ciceronem non decet. — salute] saluti ed. pr. Lg. omnes, Ven. \. 2.
BRUTUS CAP. 97. 321
tua frui virtute cupinius, tihi optamus eam rem publicam, in qua duorum generum amplissumorum renovare me- moriam atque augere possis. Tuum enim forum, tuum erat illud curriculum: tu illuc veneras unus, qui non linguam modo acuisses exercitatione dicendi , sed et ipsam eloquentiam locupletavisses graviorum artium in- strumento et eisdem artibus decus omne virtutis cum surania eloquentiae laude iunxisses. 332. Ex te duplex nos afficit soUicitudo, quod et ipse re publica careas et illa te. Tu tamen, etsi cursum iugeni tui, Brute, prerait haec importuna clades civitatis , contine te in tuis perenni- bus studiis et effice id, quod iam propemodum vel plane potius effeceras, ut te eripias ex ea, quam ego congessi in hunc sermonem, turba patronorum. nec enim decet te ornatum uberrurais artibus, quas cum domo haurire noii posses, arcessivisti ex urbe ea, quae domus est semper habita doctrinae, numerari iu vulgo patronorum, Nam quid te exercuit Pammenes, vir longe eloquentissu- mus Graeciae ? quid illa vetus Academia atque eius heres Aristus hospes et familiaris meus, si quidem sirai-
331. haec curd] haec me cura.