XCII. 317. Duo tum excellebaut oratores, qui me

imitandi cupiditate incitarent, Cotta et Horteusius: quorum
316. resedci-af — deferverut^ reciderat — referverat.
ed. pr. — redundantis] hoc et superfluentis etiain sine libris dedi, qiiia unicum in Bruto. Ceterum sujrrafluentes Gu. 1. 2. Lg. 8. 20. (divisim) 51. GS. supraffluentes ed. pr. Scli. pro inter- pretatione vocis praecedentis habet; nec improbat hoc Oreil. — difflucntis] sic Lg. 20. 35. 39. 53. 6S. Ven. l. ed. pr. diffluenfi . . . Lg. 8. sine lacuna 5L 56. 58. Ott. defluentes Ven. 2. diffluentem Orellius mavult; quasi quis ripas diffluentes iuncturus sit. — re- sederat] sic Lamb. ; Hbri reciderat, quod sic non videtur dici. residerat Orell. — deferveraf] sic primus Aldus; nec credo in Par. D. reperiri. Lg. enim, Veneti, Romani, Gudiani omnes re- ferverat ; in Ven. l. supra v scriptum b; referbuerat ed. pr. — corpori] sic, ut Ern., Gu. L Ott. Ceteri, ut vulgo, corporis.
31» CIGERONIS
alter remissus el leiiis ct propriis verbis comprelieiidens solute et facile sententiam ; alter ornatus acer et non talis, qualem tu eum, Brute, iam deflorescentem cogno- visti , sed verborum et actionis genere commotior. Itaque cum Hortensio mihi magis arbitrabar rem esse, quod et dicendi ardore erara propior el aetate coniunctior. Et enira videram in eisdem causis, ut pro M. Canuleio pro Cn. Dolabella consulari, cura Cotta princeps adhibitus esset, priores taraen agere parlis Hortensium. acrem enim oratorem incensum et agentem et canorum concursus hominura forique strepilus desiderat. 318. Unura igitur annuni, cum rediissemus cx Asia, causas nobilis egimus, cum quaesturara nos consulatuni Colta aedilitatem peteret Hortensius. Interira nie quaestorera Siciliensis excepit annus, Cotta ex consulatu est profectus in Galliam; prin- ceps et erat et habebatur Hortensius. Cum autera anno post ex Sicilia nie recepisseni, iani videbatur illud in me, quicquid esset, esse perfectura et habere maturitatem quandam suam. Nimis multa videor de me, ipse prae- sertim: sed omni huic sermoni propositum est, non ut ingenium et eloquentiam meam perspicias, unde longe
318. ex Sicilia^ e Sicilia.