LXXXIX. 304. Antonius] M. praefixiim omisi: v. Expl. de

Or. III. 1,4. — cui frequens aderam] haec ed. pr. scriptiira recte explicata ab Orellio siippeditatur etiam plurimis libris. Ab Aldo inde traditum erat qui frequentes aderant , sententia nulla; Lambinus praeterea tantum dedit pro quanquam. Sed cui pro qui Lg. 53. 68. 70. Ott. frequens Lg. omnes praeter 8., item Ven. 1. Gu. 1.2. Ott. aderam Lg. omnes praeter 20. (is aderat), item Ven. 1. Gu. 1. Ott. Schneiderus frequenter scripturus erat, ignarus sermonis; Schuetzius cetera ut codd. illi, sed quanquam in cum mutavit, Buttmannus coniecit teste diserto utentes uter- que Philippo, quod etiam in nostrtt scriptura inest. Ceterum uterque teste dis. Phil. Lg. 51. utroque 20. — cuius in] in om. Ven. 2. ed. pr.
305, tum] tunc ed. pr. — numerabantur] nominab. Lg. 39. — in magistratibus] in om. Gu. 1. — cotidieque] Lg. 53. Ott. idem
20
a06 CICERONIS
esaiit colidieque fere a nobis in contionil)US audiebantur. Erat enim tribunus plebis tum C. Curio: quanquam is quidem silebat, ut erat semel a contione uuiversa re- lictus; Q. Metellus Celer non ille quidem orator, sed tamen non infans; diserti autem Q. Varius C. Carbo Cn. Pomponius, et hi quidem habitabant iu rostris. C. etiam lulius aedilis curulis cotidie fere accuratas contiones habebat. Sed me cupidissuraum audiendi primus dolor percussit, Cotta cum est expulsus. Reliquos frequenter audiens acerrumo studio tenebar cotidieque et scribens et legens et commentans oratoriis tantum exercitationibus contentus non eram. lam consequeute anno Q. Varius sua lege damnatus excesserat. 306. Ego autem inris civilis studio raultum operae dabam Q. Scaevolae Q. F., qui, quanquam uemini se ad docendum dabat, tamen con- sulentibus respondendo studiosos audiendi docebat. At- qne huic anuo proxumus Sulla consule et Pompeio fuit. Tum P. Sulpici in tribunatu cotidie coutionantis totum genus dicendi penitus cognovimus. eodemque tempore
itiox. — contio7iibus\ sic Lg. plerique, Ven. 1. Ott. ; ita contione mox eideni et Gii. 1. — et /«'] sic Lg. praeter 20. 35., iteia Ven. 1. Ott. Gu. L ed. pr. Orell. ;' vulgo et ii. — acerrumo] sic Lg. 8. 5L 58. 68. 70. Ott. — oratoriis] oratoris Lg. 8. 20. 5L 56. 58. — tantum] Corrado placuit tamen, Orellius non eiecit idque Bern- hardyo placet, quod non constet Ciceronem philosophiae operam dedisse ante, quam in Philonis nofitiam pervenisset, quod annis demum duobus post Aictum docet g. 306. Verum etsi non constat, potuit tamen initia discere alio magistro ignobiliore; ego autem literas et carmina intelligenda puto, qnibus et multis annis postea operam dedisse Ciceronem scimus.
306. Q. F.] P. F. libri omnes. — proxumus'] sic Lg. 8. 35. 5L 53. 68, 70, Vat. Ott. >— SuUa] sic hic, quod rarum in libris, Ott. Gu. L Lg. praeter 39. 56. ; silla Ven. L^ — Sulpici] sic Lg. 8, 35. 5L 53. 58, 70. Ven. L — cotidie] Lg. 5L 53. Gu. L Ott. —
BRUTUS CAP. 69. 90. 307
cum priuceps Academiae Pliilo cum Atiienieiisium optu- matibus Mithridatico bello domo profugisset Romamque venisset, totum ei me tradidi admirabili quodam ad philo- sophiam studio concitatus: in quo hoc etiam commorabar attentius, quod, etsi rerum ipsarum varietas et magnitudo summa me delectatione retinebat, tamen sublata iara esse iu perpetuum ratio iudiciorum videbatur. 307. occiderat Sulpicius illo anno tresque proxumo trium aetatum ora- tores erant crudelissume interfecti Q. Catulus M. An- tonius C. lulius. Eodem anno etiam Moloni Rhodio Romae dedimus operam et actori summo causarum et magistro.