LXXXVI. 295. Galbani laudas. Si ut illius aetatis

principera , assentior: sic enim accepimus: sin ut ora- torem, cedo, quaeso, orationes (sunt enim) et dic hunc, quem tu plus quara te amas, Brutuni velle te illo niodo dicere. Probas Lepidi orationes. Paulura hic tibi as- sentior, modo ita laudes, ut antiquas: quod item de Afri- cano , de Laelio , cuius tu oratione negas fieri quicquam posse dulcius: addis etiam, nescio quid augustius. no-
294. oratoriis^ oratoris. — hisl iis.
ditionale praesentis vim habere, nt tamen res ficta dicatur. lure defendit Heusingeriis hac explicatione: vide ne rclif/io nobi.i tam adhibenda sit, quum adhibenda esset, si testimonium diceremus.
294. orationes autem] iniuria «w^cmsuspectat Orellius. Ideni est, ac si dicatur: orationes auteni eiiis, cum pro teinporibus illLs valde laudabiles videantur, ingenium tamen incultum ac rude signi- ficant. — formam quandam] sic Lg. omnes , Ven. Roin. ed. pr. ; vulgo inv. — infjeni] sic Lg. 8. 51. 53. Ven. I. — oratoriis] codd. et ed. pr. oratoris; sed oratoris laudes non possunt tribui ora/ionibus. Correxit Manutius. — Brutone te] te om. edd. plerae- que ante Lambinum ; certe Nor. Vict. Ald. — his tu] vulgo iis tu; illud ex ed. pr. rccepit Meyerus, quia vira senfentiae habet; et fiic Ven. I. Ottob. Lg. }»raeter 20. 35. — non dum] divisini Lig. 8. 53. 56. 70. Ott. — qua/e] que (iu. 1.