LXXXIV. 289. o di] sic, non dii , Lg. 8. 33. 51. 53. 56.

58. 70. Ven. 1. Ott. — quacso] quasi ed. pr. Gu. 1. Lg. omnes, Ottob. Correxit Lamb. favetqiie Ven. 1. — videlicet] om. Lg. 20. 68 add. — assequuntur] assecuntur , V^en. 1. Lg. 20. 38., non nuile. consequu7itur 68. — ne illud] nec illud Gu, I. ed. pr. —
BRUTUS CAP. 84. 297
si anguste et exiliter dicere est Atticoriim, sint sane Attici: sed in comitiiini veuiant, ad stantem iudicem di- cant. subsellia graudiorem et pleniorem vocem desiderant. 290. Volo lioc oratori contiugat, ut, cuni auditum sit eum esse dicturum, locus in subselliis occupetur compleatur tribuual gratiosi scribae siut in dando et cedeudo loco corona mullij)lcx iudex erectus: cum surgat is, qui dictu- rus sit, siguificelur a corona sileutium; deinde crebrae assensioues uiultae admiratioues ; risus, cum velit, cum velit, fletus: ut, qui haec procul videat, etiam si quid agatur nesciat, at placere tamen et iu sceua esse Roscium intellegat. Haec cui coutingaut, eum scito Attice dicere, ut de Pericle audimus, ut de Hyperide, ut de Aeschiue, de ipso quidem Demosthene maxume. 291. Sin autem acutum prudeus et idem sincerum et solidum et exsic- catum genus oratiouis probaut uec illo graviore oruatu
290. surfjafi surgit. — audimns'] audivimus.
intellefftinf] Lg. 8. 3i5. 39, 51. Ottob, ■ — ad sfantem] adstantem et astantem Lg, 8. 39 mg. ^p. 5L 53.
290. cum surf/at is] vulgo surgit. ftiiod olim correxi nunc praebet ed. pr. Lg. 20. concinit 8., in quo est surgatis, et Par. D. Gu. L, in quibus consurgat (pro cum s.).^ Gu. L ereptus p. erectus. • — siynificetur] sif/nificet ed, pr, — admirationes] ad- murmurationes Or. ; sed recepta scriptura plane defenditur loco de Or, L 33, 152. — inteUegat] sic Lg. 8. 39. 51. 68. — fle Pe- ricle] de plerique Gu. 1. — audimus] sic Lg. omnes, Gu. 1, 2. Ven, 1, Vat, Ott, Sed Orellius ex Aldina cuni aliis audivimus, quod non dicitur de fama perpetua et pervagata, sed de re ex alicuiiis ore accepta, ut dudum recte praece[>it Heusingerus ad Ofl". L 6, 5. — ut fle Aeschine] ut om, ed. pr, , ut fle om, Lg. omnes. ■ — maxiime] sic Ven, 1. Vat. Ott.
291. ffraviore ornatu] ffrantliore coni. Orell. , probat Meye- rus. „Praestat ffraviorem ornfitum memorari, qui versaretur in animis (non coronae , sed iuflicum, etsi illud vult B.) tractandis et quovis motu perturbandis ; nam Calvus subtilitatem Lysiae se-
298 CICERONIS
oratorio uliintur et hoc propriiim esse Atticorum volimt: rccte laudaiit. est euim iii arte tanta tamque varia etiam huic minutae subtilitati locus. Ita fiet , ut non omnes, qui Attice , eidem bene; sed ut omnes, qui bene , eidem etiam Attice dicant. Sed redeamus rursus ad Hortensium.