LXXXIV. 289. Deraosthenem igitur imitemur. 0 di

boni! quid, quaeso, nos aliud agimus aut quid aliud optamus ? At non assequimur. isti euim videlicet Attici nostri quod volunt assequuntur. Ne illud quidem intelle- gunt non modo ita memoriae proditum esse, sed ita ne- cesse fuisse, cum Deraosthenes dicturus esset, ut con- cursus audiendi causa ex tota Graecia fierent. At cum isli Atlici dicunt, non raodo a coroua, quod est ipsum miserahile, sed etiam ab advocatis relinquuntur. Quare
2SS. mtisto (icj Sine iincis. — Thncydidi\ Thucvdidis.
288. si is -potarc] si ^yortare ed. pr. — quasi de [musio ac\ lacu fervidani] fervidum de lacu vimim est ex lacii recens in dolia diffusuin itaque ora/io r/uasi de lacu fervida bene dicitur, quippe iuveniliter redundans, vini instar recens diffusi. ferviduni fle musto nihil est. Si componas oralio fervida, quasi de lacu non niale loquare; sed oratio de musto sententiam non habet. Hinc olini conieci musteam ac de lacu fervidam, et ne nunc quidem illius coniecturae poenitet; musteam de lacu ac fervidam Schneiderus, in (pia scriptura ac fervidam claudum est et hiul- cura. Praestat autem verba musto ac eiicere; per ac inserta sunt quae ascripserat qui de lacu fervidus dici de nuisto meminisset. — • Thuci/didi] sic omnes Lg. Ven. 1. Ott. Vat. Gu. 1. — tanquam] om. ed. pr. ■ — posteinus] posterior Lg. 20. 39.