LXXXI. Sit sanc ita, inquam: sed redeamus ad

eum, qui iam unus restat, Ilortcnsium ; tum de nobismet ipsis, quoniam id ctiam, Brute, postulas, pauca dicemus.
278. tu istuc] locuin p.iiilum mutatum affert Q,uintil. XI. 3, 155, et partem §.123.; habet etiani non frons percussa ; probat Scli. — pracseitini cu?n] hic intpp. haeserunt, quod interposito prae- sertim continuatio membrorum afferes et neglifferes interpelletur. Itaque Lambinus scripsit: sic tifjeres , praesertini ista clof/uentia? cuni alienorum &c. ; Scliuetzius: afjercsl lu, ista 'prfiesertim eloq. ciini alieriorum Scc. Sane anibiguc pendent intermedia iila praesertim cum — solcas ; negligentiae memoriter recitandi Bern- hardy tribuit. — acerrunie] sic Lg. praeter 20. 39., item Ott. eidem et Giid. I. soles. ■ — neglcgercs] sic Lg. 8. 51. 58. 70. Ott. ■ — frons nmi jiercussa] frons pcrcussa non Lg. 39. — ab- fuit] afuit Lg. 8. 51. 58. 70. — somntim] quocl sf>mnum Par. D. sonmium Gii. 1. ut somnum et deinde teneremus Lg. 20. , mani- festa manu correctoris.
279. aff/ue] atf/ui ed. pr. Transitioni magis convenit atque, quod Ern. reposiiit habentque Lg. oinnes et Ven. 1. — maxuma]
BRUTUS CAP. 81. »91
Quaiiquam racienda mciitio cst, ul quidcm milii videtur, duorum adolesceiitium, qui , si diutius vixisseiit, mapiara cssent eloqucntiae laudem consecuti. 2S0. C. Curioncm te, inquit Brutus, ct C. Licinium Calvum arlMtror diccre. Rcctc, iuquam, arjjitraris: quorum quideni alter ita facile soluteque verbis volvebat satis interdum acutas, crcbras quidcm ccrte scntentias, ut nihil posset oruatius esse, uiiiil expcditius. Atquc hic parum a magistris inslitutus naturam habuit admirabilem ad diccndum. industriam non sum expertus: studium certe fuit. qui si me audire voluisset, ut coeperat, honores quara opes consequi ma- luisset. Quidnam est, inquit, isfuc? et qucm ad modum distinguis ? 281. Hoc modo , iuquam. Cum honos sit praemium virtutis iudicio sludioque civium delatura ail aliquem: qui eum sententiis, qui sufFragiis adeptus est, is mihi et honcstus et houoratus videtur. qui autem oc- casione aliqua etiam invitis suis civibus nactus est im- perium, ut ille cupicbat, hunc nomen honoris adeptum, uon honorem puto. Quae si ille audire voluisset, maxuma
2S0. panim a mayislris'] a magistris paruni.
sic Lg. S. 51. 53. 58. 68. maxumea 70 corr. ut 8. Sed maxwmim mox iinus Lg. 68. et Ottob.
LXXXl. redeamus] re.spondeamus Lg. 8. 39. 51. 56.
280. C. Curionem] Gaium Cur. et niox Gaiuni Lic. Gu. 1. — a/tcr] adduntur mlgo Iiaec: quod vernsimile dixisset, ita Scc, ut codd. plerique , sive t/uod verisimiliter d. i. , ut ed. pr. Lg. 35. 53. Delevit Lambinus, uncis inclusit Ernestus; recte animadvertit Orel- lius esse manum lectoris, qui dictum Ciceronis probaret, et per- tinere ad illud recte arhitraris. Scbneiderus coniecit quod veri- simile vix essct, frigide sane. Lambinum sequor. ■ — parum a magistris] sic libri et ed. pr. vulgo a mayistris parum. — istuc] istud Ern. lllud Lg. omnes, Ven. 1. Ott. Gu. 1. 2. ed. pr.
281. adeptum] post honorem ponit cod. quidam Lallemandi. — maxuma] sic Lg. 8. 35. 51. 53. 58. 68. 70. — ascendens] sine d
19*
•592 CICERONIS
ciim gratia et gloria ad summam araplitudinem perveuisset, ascendeus gradibus niagistratuum , ut pater eius fecerat, ut reliqui clariores viri. Quae quidem etiam cum P. Crasso