LXXX. 276. optumum] sic Lg. praeter 20. 39., it. Ven. 1.

Ott. — ut ct] et oni. Lg. 70. — devinciret] devinceret Gu. 1. corr. Ven. \. Ott. Lg. praeter 35. 39. 53. demulcerct \jamh\n\, deleniret Ernesti coniecturae, neutra necessaria, haec etiam falsa ad sen- tenliam. — altior] sic libri et ed. pr. elatior Lambinus, acrior Schuetzius. ■ — atfjue bacchari] et bacch. ed. pr. — habebat, abfuit] habeat quid rcferat intcr abesse et deesse abfuit Gu. \. interpretis manu inepte illata; in qua refert dictum pro interest. Afuit (cf. c. 71, 248) soli Lg. 51. 53. 58. 70 corr. adfuit. — opus erat] o. fuerat ed. pr. '
277. deque eo] eo om. ed. pr. Paulo ante rem om. Gu. \. — leniter] leviter ed. pr.; miror non esse iu libris.
19
»90 CICERONIS
lam oscilant«r. 278. Tu isluc, M. Calidi, nisi fingeres, sic ageres? pracserlim cum isla eloquentia alienorum ho- minum pericula defendere acerrume soleas, tuum neglige- res? uhi dolor? uhi ardor animi, qui eliam ex infantium ingeniis elicere voces el querelas solet? nulla perturbalio animi, nuUa corporis: frons non percussa, non femur: pedis, quod mimmium est, nuUa suppJosio. Itaque tantum abfuit, ut inflammares nostros animos; somnum isto loco vix tenehamus. Sic iios simiiui oratoris vel saiiitate vel vilio pro argumento ad diluendum crimen usi sumus. 279. Tum Brutus, Atque dubitamus, inquit, utrum isla sanitas fuerit an vilium ? Quis cnim non fateatur, cuni ex omnibus oratoris laudibus longe ista sit maxunia in- flammare aninios audientium et quocunque res postulet modo flectere, qui liac virlule caruerit, id ei, quod maxu- mum fuerit, defuisse?