LXXIX. 273. Ncc vero M. Caelium praetcreundum

arbitror, quaecuiKiiie eius in exitu vel fortuna vel mens fuit: qui quam diu auctoritati meae paruit, talis trihunus plcbis fuit, ut ncmo contra civium perditorum popularcni turbulentamquc dcmcntiam a senatu ct a bonorum causa steterit coustantius ; quam eius actionem multum tamen et splendida et grandis et eadem inprimis faceta ct per- urbana commendabat oratio. Graves eius conliones ali- quot fuerunt; acres accusationcs tres eaeque omnes ex rei publicae contentione susceptae; defeusiones, etsi illa erant in eo meliora, quae dixi, non contemnendae tameii saneque tolerabilcs. Hic, cum summa voluntate bonorum aedilis curulis factus esset, nescio quo modo discessu meo disccssit a sese ceciditque, posteaquam eos imitari coepit, quos ipse perverterat. 274. Scd de M. Calidio dicamus aliquid, qui non fuit orator unus e multis; potius inter multos prope singularis fuit: ita reconditas exquisi- tasque sententias mollis et pellucens' vestiebat oratio. nihil tam tenerum, quam illius comprchensio verborura, nihil tam flexibile, nihil quod magis ipsius arbitrio jBnge- fetur, ut nullius oratoris aeque in potestate fnerit: quae primum ita pura erat, ut nihil liquidius, ila libere flue- bat, ut nusquam adhaerescerct; nullum uisi loco positum et tanquani in vermiculato emblemate, ut ait Lucilius,
aut Cdium; niillus meoium oe. Cf. C. Cr. in de Or. I. 2.5, 117. — eius in\ in eius Par. D, Gu. 1. ■ — fortuna] forma ed. pr. — jperditorum] proditorum Gu. 1. ■ — quam ei«.y] cuius Lg. 53. 68. 70. — contiones] sic Lg. omnes praeter 20. et 35., in quibus actiones, item Ven. l. Ott. — accusaiiones] accusatores Gu. L — posteaquam] postea cum edd. quaedam vett. postquam Lg. 35.
274. prope singularis] jirope om. Gii. L 2. Par. D. — pellucens] perlucens Lg. 20. 39. pollucens Gu. L — fnerit'] fuerunt Lg. 8. 39. 5L 53. 56 corr. fuerint. 58. 70. — ullum]
»88 CICERONIS
structum verbum videres. iiec vero ullum aut durum aut insolens aut humile aut lougius ductum, ac non propria verba rerum, sed pleraque translata, sic tamen, ut ea non irruisse in alienum locum, sed immigrasse in suum diceres. uec vero haec soluta nec diffluentia, sed astricta numeris, non aperte nec eodem modo semper, sed varie dissimulanterque conclusis. 275. Erant autem et verbo- rum et sententiarum illa lumina, quae vocaut Graeci Gxyiuaia, quibus tanquam insignibus in ornatu distingue- batur omnis oratio. Qva de re agitur autem illud, quod multis locis iu iurisconsultorum includitur formulis, id ubi esset videbat.