LXXV. Tuni C. Rusius, Circumvenior , inquit, iudi-

ces , nisi suhvenilis. Sisenna quid dicat nescio: meluo insidias. spulalilica, quid esl hoc? sputa quid sit scio, tilica nescio. Maxumi risus: sed ille taraen farailiaris meus recte loqui putabat esse inusitate loqui. 261. Cae-
2G0. (UcaQ dicas.
iirnio: v. explic. in de Or. III. 52, 201. — alia quidcni] alia quadam Man. Lamb. Non opiis : modo sic verba componas : 'pervcnerat ad eandem laudevi (ad qiiam Catulus), alia quidem via, quasi silvestri et iiicuUa. — silvestri via^ silvestria Lg. 8. 39. 51. 50. Ven. 1. — C. Rusio] Rufio 20. Russio Ven. 2. Ruseio Lg. 51. RStepli. Ald. Hinc C. Erucio Pigh. ad a, 613, Schneid. Sch.
200. istuc] istud Lg. 8 corr. 08. — Husius] Ruscius Lg. 51. RSteph, Ald. iste ante Rusius om. Gu. 1. — C. Rutilium] hanc ed. pr. scripturam servo, quia in Ven. 2. video crctilitim scriptum esse, quod facile ex illo corrumpi potuit, et quod fortasse idem homo est , cum quo et Scaevola et Cicero familiariter versati sunt: V. c. 40, 147. Sed Lg. omnes praeter 39., item Ven. 1. 0(t. Vat. Gu. 1.2. Chirtilium (f. C. Hirtilium) praebent; Lg. 39. Ch?/rtifium. — sputatilica] sputatilita Lg. 8. 51. sputatilitica cod. nescio cpii Turnebi Adv. XIV. 22., quod clarum ex duabus scripturis prioribus conflatum esse. — crimina. Tum] criminatum ed. pr. Lg. 8. 39. 56. Gu. 1.
LXX'V. Rusius] Rusium Lg. 8. 39. 50. Gu. 1. ed. pr. — dicat] sic Ern. suadet propter orationem ad iudices conversam:
BRUTUS CAP. 75. »81
sar aiitem rationem adhibens consuctiulinera vitiosam ct corruptam pura et incorrupta consuetudiue emendat. Ita- que cum ad lianc elegantiam verjjorura Latinorura, quae, etiamsi orator nou sis, ct sis iugcnuus civis llomanus, taraeu necessaria est, adiungit illa oratoria ornanienta dicendi: tum videtur tanquara tabulas bene pictas collo- care in bono luraine. Hanc cura habeat praecipuara lau- dcm in commuuibus, non video cui debcat cedere. splen- didam quandam rainuraeque veteratoriara rationera dicendi tenet , voce motu forma etiara raagnifica et generosa quo- dam modo. 262. Tum Brutus : Orationes quidem eius mihi vehementer probantur; compluris autem legi. At- que etiam coniraentarios quosdara scripsit rerura suarura, Valde quidera, inquam, probandos: nudi enira suut recti et venusti orani ornatu orationis tanquam veste detracta.
concinnnt Lg. 20. 35. 53. 58. 68. 70. Ven. 1. Ott. Vat. — tilica] add. illud Lg. 20.
261. consuetucline] Sch, locutione, barbare ; debiiit enira clocutione. Diiduin explicul locum et probavit Orellius. Recta enim et prava consuetudo saepe una in usu sunt ; illo apud Cice- rones & Caesares, haec apud Caepasios et Staienos; haec enien- dafur illa priore commendanda. — forma etiani] et pro etiam Lg. praeter 20. 53. 58. ■ — mafjnifica et generosa] Corradus et Lambinus Suetonianam scripturam magnifcam — generosam prae- ferunt. Non assentior. Ad splendidum illud et uiinime vetera- torium verborum genus vocis et formae dignitas magnifica accedere dicitur principem civitatis et totius orbis, qui tunc erat Caesar, decens. Voce motu forma ablativi cousequentiae sunt. ■ — quo- dam modo] divisim Lg. 8. 39. 53. 68. 70.
262. compluris] sic Lg. S. 20. 39. 51. 53. 56. 58. 68. 70. Ott.; ex qua scriptura corruptum est in ed. pr. co7nplurimis. — detracta] sic, quamvis detracto grammatica ratio accuratior com- niendet, libri omnes et ed. pr. ; detracto post Lambinum Ern. Scb. Orell. ftnae Meyerus secundum Ileusingerum ad Nep. Them. 7. e.templa habet Sall. Ilist. I. or. Philippi 7. Cic. Verr. I. 21. Off.