LXI. 219. Tum Brutus admirans, Tantanine fuisse

oblivionem, inquit, in scripto praeserlim, ut ne legens quidem unquam senserit quautum flagiti commisisset ? Quid autem, inquam, Brute, stultius, quam, si ea vitupe- rare volebat quae vituperavit, non eo tempore iustituere sermonem, cura illarum rerum iam terapora praeterissent? Sed ita totus errat, ut in eodem sermoue dicat in se-
218. [cum senutwn Cucsar consul hubuissel\ sine uncis. — ductus es ductus.
codd. Ls;;. Ven. 1. 2. ed. pr.; Mamitiiis ohlivisceretur. — ille sermo] inv. ed. pr. • — percontatione] sic Lg. onines praeter 53., nisi qnod 'percontatio 39., item Gu. L Ott. perconctatione Ven. 2. — ductus est] est oni. libris omnibus scripsi cuni Orellio; Lanib. esset. Facile excidit cst (e) propter sequens e. — cujn sermo — consul habuisset] haec cura prioribus, quibus plane eadeni eisdeni fere verbis dicuntur, collata intolerandani (iano- loyittv habent. Seclusit eaErn. ; sed niernis Sch. >k Orell. superiora illa, cum senatum. Caesar consul habuisset. „Nani priniordium narrationis, quani Cicero per anfractus sernionis familiaris iusto longius didnxit, ubi se exeuntem — esset actum , id totuni sce- nam quandam et opportunitatem colloquii repraesentat, cuius ad rationem aut niiiil interfuit cansam afferri senatus, aut, si tamen eam promi visum est, continuo snb e senatu oportuit illa proponi, eum senatum consul habuisset. At inferiore loco, cum in pro- f;i"essu disputationis quantum Curio per ignaviam lapsus esset
BRUTUS CAP. 61. 62. »5»
natum se Caesare cousule non accedere, sed id dicat ipso consule exiens e senatu. lam qui hac partc animi, quae custos est ceterarum ing;eni partium, tam debilis esset, ut ne in scripto quideni mcminisset quid paulo ante posuisset, huic minime mirum est ex tenipore diccnti solitam effluere mentem. 220. Itaque cura ei uec officium deesset et flagraret studio dicendi, perpaucae ad eum causae deferebantur. Orator autem vivis eius aequalibus proxumus optumis numerabatur propter verborura boni- tatem, ut ante dixi, et expeditam ac profluentem quodam modo celeritatemv Itaque eius orationes aspiciendas tamen censeo. sunt illae quidem languidiores, verum tamen pos- sunt augere et quasi alere id bonum, quod in illo raedio- criter fuisse concediraus: quod habet tantam vim, ut solum sine aliis iu Curione speciem oratoris alicuius eff"ecerit. Sed ad instituta redeamus.