LX. Relifpia duo sunt, agcre et meminisse. in utro-

que cachinnos iiiidcnliiiiii comm()\c])at. Motus erat is, quem et C. lulius in pcrpeluum notavit, cum ex eo iu utranuiue partcm toto corpore vacillante quacsivit, quis loqucrelur e linirc; et Cn. Sicinius homo impurus, sed admodum ridiculus, ncque aliud in co oratoris simile quicquam : 217. is cum tribunus plebis Curionem et Octavium consules produxisset Curioque multa dixisset sedente Cn. Octavio collega, qui devinctus erat fasciis et multis medicamcntis propter dolorem artuum delibutus, Jiunquam, inquit, Oclavi, collegae tuo gratiam refcres: qui nisi se suo more iactavisset, hodie te istic muscae comedissent. Memoria autem ita fuit nulla, ut aliquotiens, tria cum proposuisset, aut quartum adderet aut tertium quaereret: qui in iudicio privato vel maxumo, cum ego pro Titinia Cottae peroravissem, ille contra me pro Ser. Naevio diceret, subito totam causam oblitus est idque veneficiis et cantionibus Titiniae factum esse diccbat. 218. Magna haec immemoris ingeni signa : sed nihil
instruendo] in struendo ed. pr. Lg. 39. 51, Ven. 1. Contra itt om. Lg. cett. praeter 20., item Gii. L —