II. 3. 37) yonius v. assa voce, p. 77. Merc. librum Varronis

commemorat Catonis nomine dictum ; hunc igitur iniuria quis hic antestaretur.
»4 BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
ad filinm liabuisse yidetur, Gellius laudat (^^); epistolarum multis locis Priscianus meminit, quas easdem epistolicarum quaestionum Tocahulo significari puto apud eundem illum, quem modo antestati sumus , literatorem (■'") ; denique ano- (fdiyiiaza claritudine multa fuerunt: quae non a Plutarclio raodo afferuntur, sed Cicero libro de Oratore secundo varia inde iocorum exempla deprompsisse credendus est. Horum scriptorum omnium reliquias coUigere non est liuius loci: ut in orationum partibus servatis huic operae snpersedere possi- mus, Meyeri diligentissima opera effectum est, a quo viro quibus rebus dissentiamus supra indicavimus.
Exiniias Catonis virtutes nemo magnificentius quam Li- vius extulit (''"). Conveniunt cum hoc Plinius (^'), cum opti- muni senatorem oratorem imperatorem vocat, Nepos ("*-) Ma- crobius (^^) Aurelius Victor (^^). Sed de genere dicendi eius minus expeditum iudicium est. Cicero enim cum iu Bruto tantis laudibus Catonem ornasset, ut, si noji satis aptam compositioncm et verba pro illa aetate minus elegantia ex- ceperis, nulla virtus oratoria ei deesse videretur, dignumque haberet, quem cum politissimo oratore Lysia compararet ('^^) : ut re in utramque partem disputata media quaedam sententia vera lectori videretur, Atticum contra illas laudes dicentem introducit et plurimas illarum partes suis argumentis iu- firmantem (^*'). Sed si haec et alia Ciceronis (^^) Livii Quin- tiliani (^^) testimonia colligimus, quae ei defuerunt seculo horridiori ascribemus, multa et egregia, quibus iusignis fuit, summo ingenio studio indefesso accuratis, ut tempora erant,
38) Gell. XI. 2. Noniiis p. 464. Merc. Serv. ad Wv^. Georg.