LI. 190. Tum Brulus, Quid tu, inquit, quacris alios?

de te ipso uonne quid optarent rci, quid ipse Ilorlcnsius iudicaret videbamus ? qui cum partiretur tecum causas (sacpe enim intcrfui), perorandi locum, ubi plurumum pollct oratio, sempcr tibi rclinquebat. Faciebai ille qui- dem, inquam: et mihi bencvolcntia, credo, ductus tribue- bat omnia. Scd ego quae de mc populi sit opinio nescio: de reliquis hoc affirmo, qui volgi opinione disertissumi habiti sint, eosdem intellcgentium quoque iudicio fuisse probatissumos. 191. Nec enim possct idem Demosthenes dicere, quod dixisse Antimachum clarum poetam fcrunt: qui cum convocatis auditoribus legeret eis magnum illud, quod novistis, volumeu sunm et eum legentem omnes practer Platonem reliquissent, Legam, inquit, nihilo mi- niis: Plato cnim mihi unus instar est omnium. Merito
191. clm-unil Clariuni. — merito ille\ milliuni.
(/iiic^ qui Lg. omnes praeter 20.; in quo est quin; correctum tamen est in 35. 56. ■ — quoi^ dedi pro cui, cum et dlserte scriptuni exstet in Lg. 35. 68. 70. Ott. eodemque ducat quo m Lg. 8. 20, 39. 51. 56. 58. Gu. 1. • — e.sset\ essent coni. Ern. , quam ed. pr. probarj dicunt; Lagomarsinus nihil enotavit.