L. 186. An ceuses, dum illi viguerunt, quos antc

dixi, non eosdem gradus oratorum vulgi iudicio et docto- rum fuisse? De populo si quem ita rogavisses: Quis est in hac civitate eloquentissumus? in Antonio et Crasso aut dubitaret aut huuc alius, illum alius diceret. Nemoue Philippum, tara suavem oratorem, tam gravem, tam fa- cetum his anteferret, quem nosmet ipsi, qui haec arte aliqua volumus expendere, proxumum illis fuisse diximus? Nemo profecto. id enim ipsum est summi oratoris siim- mum oratorem populo videri. 187. Quare tibicen Anti- genidas dixerit discipulo sane frigenti ad populum, Mihi cane et Musis; ego huic Bruto dicenti, ut solet, apud multitudinem, Mihi cane et populo, mi Brute, dixerim:
1S5. audiiitiQ audiant.
185. quae sint\ quae sunt Gii. I. Par, D. Potentialem mo* dum esse intelligendiun: « jtg up iQyiiaaiTo. — horum] om. Lg. 8. 39. 51. 56. — guiclque] quicquam ed. pr. — ii , qui audiunt] hi qui aud. ed. pr. Lg. praeter 20. 35. 53. 56. — audiant Ernestiis, et sic Lg. 20. Vat. — volgi] scripsi secundiim Lg. praeter 20. 56., item Ven. 1. Ott. — iudicari] incHnari Gu. 1.