C. Bellienus homo per se magnus prope siraili ratione

suraraus evaserat: qui consul factus esset, nisi in Ma- rianos consulatus et in eas petitionis angustias incidisset. 176. Cn. auteni Octavi eloquentia, quae fuerat aute con- sulatum ignorata , in consulatu raultis coutionibus est
173. Bellienus\ Bilicnus.
mius orator, qiiam is, in quo vitium nullum deprelienditur, TCdjToXoycog plane, qiiia in qiio niliil mendosi reprehenditur exiinitis hcibendus est. Orellius coniecit 7ion tam non vendibilis , et sen- tentiam hanc esse vult: erat quideni vcndibilis , \. e. placebat aiidienlibus, sed ut nescio quid ad ])erfeetionem ei deesset, Hoc in ea scriptiira haiidquaquam inest, sed hoc: placebat qui- deni, sed vt nihil ei ad perfeetionem deesse piitares , in qua sententia plane ine[»te dicitur sed. Uncis clausi quam , hac sen- tentia: minime placebat ita , ut nihil ei ad praestantiam deesse putares. — aetatum oratoribus] oratorum aetatibus Lg. 20.
175, isdem] sic Lg. praeter 35. 39. 68., item Ven. L Ott. — IHamerco] mamcrto Lg. 20. ■ — et rerum] oin. Lg. omnes; in 58. addidit sec. m. ; rerumque habent 20. 53. 08. 70. ed. pr. ■ — item in iure^ Lg. omnes ex archetypo male intellecto ita minuire, ita minuere , ila minu ere , ita miniure; sitnm pro item Gu. L — Bellienus] Billienus Lg. omnes praeter 20. 70., item Ven. L 2. Ott. Vat. Gu, L i?«7je?iMs, Lambiniscriptura, Lg. 20. 70. Nostram
BRUTUS CAP. 47. 49. »35
vehementer probata. Sed ab eis, qiii taiitum In dicentiura numero, non in oratorum fuerunt, iam ad oratores re- vertamur. Genseo, inquit Atticus: eloquentis enim vide- bare, nou sedulos vclle conquirere.