XLIV. 162. Brutus] M. Brntus Gu. I. Ven. 2. Ott. Vat.,

Lg. praeter 51. 58., plane contra sermonis legera: v. Expl. in Cic. de Or. III. 1,4. — aut iam est^ sic codd. et ed. pr., praeter Par. D. , in quo exstat an pro aut, quod idem Heusingerus con- iecit. • — in consulatii] in censiira Lg. 39. ■ — "pro Q. Caepione defensione iuncta] p. Q. Caepionis def. i. ed. pr. Oraittit de- fensione Par. D. ; nani de Gu. I. errant, qui idera praedicant. Hinc Orelllus incredibili quodam raodo distinguit et explicat Pa-
15*
»28 CIGERONIS
non brevis ut laudatio, ut oratio autem brevis; postrema censoris oratio, qua anno duodequinquagesimo usus est. In his omuibus inest quidam sine ullo fuco veritatis color. quin etiam comprehensio et ambitus ille verborum, si sic TieQLodov appellari placet, erat apud illum contractus et brevis, et in membra quaedam, quae xwla Graeci vo- cant, disperti-ebat orationem lubentius. 163. Hoc loco Brutus, Quaudo quidem tu istos oratores, inquit, tanto opere laudas vellem aliquid Antonio praeter illum de ratione dicendi sane exilem libellum, plura Crasso li- buisset scribere: cum enim omnibus memoriam sui tum etiam disciplinam dicendi nobis reliquissent. nam Scae- volae dicendi elegantiam satis ex iis orationibus, quas reliquit, habemus cognitam, 164. Et ego, Mihi quidem a pueritia quasi magistra fuit, inquam, illa in legem Caepionis oratio : in qua et auctoritas ornatur senatus, quo pro ordine illa dicuntur, et iuvidia concitatur in iu- dicum et in accusatorem factionem, contra quorum po-
risiensis scnptnram a se receptam : est etiam Crassi in consulatu pro Q. Caepione (sc. oratio); itincta (sc. cum Caepioniana alia quaedam oratio), 7wn brevis , ut laudalio. Quid moverit Cice- ronem, ut accurate narraret una editas esse duas orationes, quarura altera ne nomine quidem tenus describeretur? Recte explicat Bern- hardy: „tenendum insertis defensione iuncta causam conlineri cur oratio pro Caepione locum medium et ambiguum.inter lau- dationem et iustam orationem impleverit et pari iure quasi laudatio vel quasi oratio haberi potuerit". Fatendum autem tot ablativos iuxta positos negligentioris esse compositionis, cuius etiam alia in Bruto exempla prostant. — censoris^l censoria Orellius : v. 21 , 82. . — 7T8Q{o(^oy — xwla] libri latinis literis. ■ — lubentius] li- bentius Lg. 56.
163. quando quidem] sic divisira Lg. 39. 58. Ven. 1. — tanto opere] ed. pr. et codd., si Lagomarsini silentio habenda fides, v(f fV; sed is in orthographicis enotandis non diligentissi- mum se hic illic fassiis est, cum alias minlrae quaeque exscripserit.
BRUTUS CAP. 44. 45. 329
tentiam popularitcr tum dicendum fuit. multa in illa oratione graviter, multa lenitcr, niulta aspere, multa fa- cete dicta sunt: plura etiam dicta quam scripta, quod ex quibusdam capitibus expositis nec explicatis intellegi polest. Ipsa illa censoria contra Cn. Domilium collegam non est oratio, sed quasi capita rerum et orationis com- mentarium paulo pleuius. nulla est enim altercatio cla- moribus unquam habita maioribus. 165. Et vero fuit m hoc eliam popularis dictio excellens: Antoni genus dicendi multo aptius iudiciis quam contionibus.