V. Madvig. Emendd. I. p. 170. — et invidia] sic codd. praeter

Lg. 20.; is invidiaquc , ut ed. pr. Olim ante Ern. legebatur in- vidiae. — ut ea] codd. & edd. pr. tit in ea, vulgo uti ea.
157. translata] tralata Lg. 8. 39. 5L 58. — devenerint] om. Gu. 1. ■ — querendi] Ern. ex ed. pr. , et sic Lg. 39. 53. 56. 58. 68. 70. Ott. Ven. 2. Sed Ven. 1. cum rell. Lg. quaerendi , pla- citum Heusingero, sed minime aptum quod luctui opponatur. Est enim quaererc i. e. cum dolore desiderare ipsius lugentis; queri autem, quod fit voce et verbis, a luctu, qui tacitus insidet in animo, recte distinguitur.
15
»^86 CIGERONIS
videbatur; non multa iactatio corporis, nou inclinatio vo- cis, nuUa inambulatio, non crebra supplosio pedis; vebe- mens et interdum irata et plena iusti doloris oratio, multae et cum gravitate facetiae; quodque difficile est, idem et perornatus et perbrevis. 159. lam in altercando iuvenit parem neminem; versatus est iu omni fere genere cau- sarum; mature in locum principum oratorum venit. Ac- cusavit G. Carbonem eloquentissumum liominem admodum adolescens : summam ingeni non laudem modo, sed eliam admirationera est cousecutus. 160. Defeudit postea Li- ciniam virginem, cum auuos xxvii. natus esset. in ea ipsa causa fuit eloquentissumus oratiouisque eius scriptas quasdam partis reliquit. Voluit adolesceus iu colouia Narbonensi causae popularis aliquid atlingere eamque coloniam, ut fecit, ipse deducere. Exstat in eam legem senior, ut ita dicam, quam aetas illa ferebat, oratio. Multae deinde causae; sed ita tacitus tribunatus, ut, nisi in eo magistratu coenavisset apud praeconem Grauium idque nobis bis narravisset Lucilius, tribunum plebis nesciremus fuisse. 161. Ita prorsus, inquit Brutus: sed
160. aetas iZ/a] illa aetas.