XXVII. 103. Utinam in Ti. Graccho Gaioque Car-

bone talis mens ad rem publicam bene gcreudam fuisset, quale ingenium ad bene dicendum fuit: profecto nemo his viris gloria praestitisset. Sed eorum alter propter turbulentissumum tribunatum, ad quem ex iuvidia foederis Numantini bonis iratus accesserat, ab ipsa re publica est interfectus; alter propter perpetuam in populari ratione levitatem niorte voluntaria se a severitate iudicum vindi- cavit. Sed fuit uterque sumnius orator: atque hoc me- moria patrura teste dicimus. 104. nani et Carbonis et Gracchi habemus oratioues nondum satis splendidas ver- bis, sed acutas prudentiaeque plenissumas. Fuit Grac-
104. seil ei] sed et.
102. quod pro se opu.s ei^at] mim pro se opus erat Sclie- vingi, quoad p. s. &c. Orelli coniectura; neiitra librorum scriptu- rae aequanda. Cicero ipse sui interpres c. 28, 108.: P. Lentulus ad rem publicam duntaxat quod opus esset satis habuisse eloquentiae diritur. Attulit Meyerus. Sed etsi pro se recte in« telligi potest, mirum tamen videtur eum non dixisse, nisi reum. —