III. 10. inambularem] ambularem Gu. 1. — itaque iu-

cundi] atque iuc. Lg. 35. 53. 68. ed. pr. — aspectu] sic sine d collati libri oranes; sequendi autem sunt, quia congruit doctrina graramaticorum : v. Schneider. Gr. Lat. vol. II. p. 529. — nunc? quid] numquid aut divisim Lg. 53. 56. 70.; eodem nunquid fert in 35. 58.; scriptura haud quaquam spernenda.
11. literis] veram scripturam soli codicum Lg. 39. et Ottob., hic correctus in contrarium, habent nec notiibo posthac. — per- lubenter] per i Lg. 20. 35. ed. pr. , haec quidem ubique. — episto- lam] epistulam Lg. 8. 51. , quibus quamvis optimis contra veri- tatem parere ratio non est ; nec notabo posthac. — amicissume] sic Lg. 8. 51. Ott.
12. valetudinis] sic per e codd. optimi Lg. 8. 39. 51. 53. 70. Ven. 1. Ott., qui cum omnes aut plerique in recta scriptura con-
158 CICERONIS
conseciitae suut: sic post rerum nostranim et eommuniuni gravissumos casus nihil ante epistolam Bruti milii acci- dit, quod vellem aut quod aliqua ex parle sollicitudines allevaret meas. 13. Tum Brutus: Volui id quidem effi- cere certe et capio magnum fructum, si quidem quod volui tanta in re consecutus sum. sed seire cupio quae te Attici literae delectaverint. Istae vero, inquam, Brute, non modo delectationem milii, sed etiam, ut spero, sa- lutem attulerunt. Salutem? inquit ille. quodnam tandens geuus istuc tam praeclarum literarum fuit? An mihi potuit, inquam, esse aut gratior ulla salutatio aut ad hoc tempus aptior, quam illius libri , quo me hic affatus quasi iacentem excitavit? 14. Tum ille, Nempe eum dicis, inquit, quo iste omnem rerum memoriam breviter et, ut mihi quidem visum est, perdiligenter complexus est? Istum ipsum, inquam, Brute, dico librum mihi sa- luti fuisse.