II. 6. Et enini si viveret Q. Hortensius, cetera for-

tasse desideraret luia cura reliquis bonis et fortibus civi- bus, huuc aut praeter ceteros aut cum paucis sustineret dolorem, cum forum populi Romani, quod fuisset quasi theatrum illius ingeni, voce erudita et Romanis Grae- cisque auribus digna spoliatum atque orbatum videret. 7. Equidera angor anirao non consili, nou ingeni, non auctoritatis arrais egere rem publicam, quae didiceram tractare quibusque me assuefeceram quaeque erant pro- pria cura praestantis in re publica viri, tura bene moratae et bene constitutae civitatis. Quod si fuit in re publica terapus ullura, cura extorquere arraa posset e manibus iratorura civiura boni civis auctoritas et oratio, tura pro- fecto fuit, cum palrocinium pacis exclusum est aut errore
6. aut praeter ceteros'] autem praeter ceteros.
3, 12. — Iiunc aut praeter ceteros auf^ sic coni. Orell. ; h. au- tem — aut Ern. Hand. in Tursell. p. 546. t. I.; libri omnes h. et praeter ceteros aut. — ingeni] sic Lg. 8. 51. Ven. 1. Perraro haec scriptura emicat in Gu. 1. ; sed cum semper bonos libros testes habeat, in Bruto unice vera videtnr.
7. angor animo] a. animi Manutius ; codicum Lg. 8 corr. Aliud est angor , aliud pendco animi; hanc antiquam esse ablativi formam aflirmat, non probat Klotz. ad Cic. Tusc. I. 40. p. 138. — ingeni] sic Lg. 8. 51. Ven. 1. — egere] geri coni. Corradus. assiiefeceram] adsuef. Lg. 8. 51. — pacis] civitatis ed. pr. — €rro7'e] omnes, ut videtur, codd. terrore, haerente litera ex priore
156 CIGERONIS
homiuum aut timore. 8. Ita nobismet ipsis accidit, ut, quanquam essent multo magis alia lugcnda, tamen hoc doleremus, quod, quo tempore aetas nostra perfuncta rcbus amplissumis tanquam in portum confugere deberet non inertiae neque desidiae, sed otii moderati atque honesti, cumque ipsa oratio iam nostra canesceret haberetque suani quandam maturitatem et quasi senectutem , tura arma sunt ea sumpta, quibus illi ipsi, qui didicerant eis uti gloriose, quem ad modum salutariter uterentur non repperiebant. 9. Itaque ei mihi videntur fortunate beate- que vixisse cum iu ccteris civitatibus ;tum maxume in nostra, quibus cum auctoritate rerumque gestarum gloria tum etiam sapientiae laude perfrui licuit. quorum me- moria et recordatio in maxumis nostris gravissumisque curis iucunda sane fuit, cum in eam nuper ex sermone quodam incidissemus.