I. 1. C^^um e Cilicia decedens Rhodum venissem el

eo mihi de Q. Hortensi raorte esset allatum, opinione omnium maiorem animo cepi dolorem. Nam et amico amisso cum consuetudine iucunda tum multorum officio- rum coniunctione me privatum videbam, et interitu talis auguris diguitatem nostri collegi deminutam dolebam; qua in cogitatione et cooptatum me ab eo in collegium re- cordabar, in quo iuratus iudicium dignitatis meae fecerat, et inauguratum ab eodem; ex quo augurura institutis in parentis eura loco colere debebam. 2. Augebam etiara molestiam, quod magna sapientium civium bonorumque
1. deminutam'] diminuUm.
2. angebam'] augebat.
1. I. allatuni] adlatum Ven. 1. Lg. 8. 51. • — Hortensi] sic Lg. praeter 20., item Ven. 1. Gu. 1. — collegi] sic aiit conlegi, qiiod est in Lg. 8. 51. , praeter hos 39. 53. 58. 68. 70. v. C. Cr. ad de Or. I. 9, 35. — deminutam] sic Lg. 8. 51. 53. 58. 68. et a corr. 39. Ven. 1. Cett. di-. Has formas vi differre nec Ouden- dorpio credo ad Suet. Caes. 5. nec Ochsnero ecl. Cic. p. 13. — coUegium] conlegium Lg. 8. 51. — in parentis] ora. in Lam- binus solus. V. Explicatt. ad de Or. III. 9, 33.
2. augebam] sic codd. , ut videtur, omnes : certe Lg. mei, Ven. 1. Vat. Ottob. Gud. 1. Vulgo augebat. — sapientium] sa- pientum ed. pr. ; hoc et bonorum locis confundi in quibusdam
154 CIGERONIS
penuria vir egregius coniunctissumusque mecum consilio- rum omnium societate alienissumo rei puljlicae tempore exstinctus et auctoritalis et prudentiae suae triste nobis desiderium reliquerat: dolebamque, quod non, ut plerique putabant, adversarium aut obtrectatorem laudum mearum, sed socium potius et consortem gloriosi laboris amiseram. 3. Et euim si in leviorum artium studio memoriae pro- ditum est poetas nobilis poetarum aequalium morte do- luisse, quo tandem animo eius interitum ferre debui, cum quo certare erat gioriosius, quam omnino adversariiun non habere? cum praesertim non modo nunquam sit aut illius a me cursus impeditus aut ab illo meus, sed contra semper alter ab altero adiulus et communicando et mo- nendo et favendo. 4. Sed quoniam perpetua quadani felicitate usus ille cessit e vita suo magis, quam suorum civium tempore, et tum occidit, cum lugere facilius rem publicamposset, si viveret, quam iuvare, vixitque tamdiu, quam licuit in civitate bene beateque vivere: nostro in- commodo detrimentoque, si est ita necesse, doleamus, illius vero raortis opportunitatem benevolentia potius quani misericordia prosequamur: ut, quotienscunque de claris-
libris dicit Corradus, Lambinus autem sic transposuit: bonorum sapientiumque civium, nulla idonea causa, quicquid dicit Baum- stark in libello lectionum TuUianarum edito a. 1832. p. 6.
3. et enim] sic divisim Lg. 39. 51. 53. 56. 58. 70 corr. Ven. I. Vat. V. C. Cr. ad de Or. l. 11 , 50. — nobilis] sic, codd. adhuc col- lati omnes. • — morte] solus Lambinus mortem, defensum aBaum- starlvio p. 8. • — mmquam] nuUus cod. per m.
4. benevolentia] eodd. per i; v. C. Cr. ad de Or. IL 17, 72. — Quotienscunque] quotiesc. solus coUatorum Vat. — clarissumo — beatissumo] sic Lg. 8. 51. 53. Ott. ; scriptura in Bruto unice vera.
5. tanquani] tamquam Lg. 8. 51. 58.