M. Catonis ayunculi exemplum aemulato magis arrisere, Elo-

quendi autem praeccptis et declamaudo exercitatus a Pam- mene quodam illius aetatis Graecorum eruditissimo traditur(^"). Latiue igitur declamitasse non videtur \eteris consuetudinis tenax; nec ad exemplum Ciceronis floridius et uherius di- cendi genus, sed priscam simplicitatem sanitatemque Atti- corum yeterum sectatus est. Et hoc est, qiiod Cicero et qui liuius iudicium sequuntur in Bruto reprehenduut. Ille quidem pluribus locis significat aliud sibi, aliud Bruto dicendi genus placere C^^) : quod quale fuerit cum alinnde, tum ex Quin- tiliani verbis quibusdam (''") intelligi potest. Hic euim niagis philosophum fuisse quam oratorem iudicat et in illo genere auctorem praestautissimum , quod recta non modo scripserit, sed ita scripserit, ut auimum praeceptorum plenum et penitus imbutum prae se ferat. Conspirat cum hoc maxime Seneca C^") ; uam cum sucratissimam eius eloquentiam vocat, quod minime corruptum est, ut Schultingio & Meyero yisum p. 445, mores spectat quasi diis dicatos et acceptos propter sanctimoniam, quorum imago in orationibus expressa esset. Haec paulo inyidiosius iudicat Aper in dialogo de oratoribus (°'), Bru- tum philosophiae suae relinquendum censens: nam in oratio- nibus fama minorem esse etiam admiratores eius fateri. Sed in primis grayis est, cum oratioues perierint, ad indolem eloquentiae Bruti intelligendam epistola, quae inter Cicero- nianas ad Diversos legitur libri undecinii tertia. Ea Cassii simul, qui collega Bruti erat, nomine scripta est, sed mani- festo huius manum prae se fert ; at non ad consulem rei
83) Cic. Brut. 97, 332. cf. 31, 120. 40, 149. 86) Plut.
Brut. 2. et 24. 87) Cic. Brut. 97, 332. 88) Cic Or. 71, 237.
Att. XIV. 20. XV. 1. 89) auint. X. 1 , 123. 90) Seu. Coa-
trov. V. 1. p. 328 Bip. 91) c. 21.
138 BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
publicae perniciosissimum a praetorihus Yiris amplissimis et gravissima quitlem iniuria laesis scriptam dicas, sed a pliilo- sopho sapientiae fastigium in omnis contumeliae tolerantia quaerente : adeo lenis est, ne mollem et malorum publi- corum aequissimo aninio patientem dicam (^-).
Orationum eius paucissimas et nomine tenus noTimus. Antiquissima est pro Ap, Clmidio affine suo arahitus reo, quem una cum Hortensio defendit a. 704 ('■'•^). Huuc paulo post bellura ciyile defunctum oratione laudayit, cuius lau- dationis particulam servavit Diomedes (^'*). Deinde regem Deiotarum defendit apud Gaesarem; sed ex Ciceronis quadam ad Atticum epistola discitur eam causam Nicaeae dictam in Bitliynia a. 707; ut yeri simile sit Brutum fiiisse iu eis regis liospiti])iis et amicis, quorum precibus motus Caesar illi igno- visse dicitnr, cum post bellum Alexandrinum & Ponticum in Asiam ycnisset (-^^). Denique commemoratur contio in Caju- tolio hahitu Caesare interfecto, nitida illa et verbis ita ex- polita, ut nihil posset supra, sed vehementia carens, quod Brutus docendo quam movendo intentior causae suae con- fulebat ('"'). Praeterea sui exercendi gratia pro MUone oratio- nem scripsit (^^), et aliam de dictatiira Pompeii (^^). Et, ut de ceteris Bruti scriptis breviter defungamur, Catonem libro singulari laudavit, quem minus quam Ciceronianum eiusdem argumenti placuisse Caesari legimus (^); librorum philo- sophicorum de Virtnle et de Offidis in Ciceronis aemulationem scriptorum et de Putientia quaedam verba a grammaticis re- lata exstant C^""); commemorantur etiam epistolae (') et ad Caesarem quidem scriptae nominatim (-). Versus Bruti lascivi
92) Addo Bruto siibinde versus excidisse a Qnintiliano anno- tari IX. 4, 70. 93) Cic. Bnit. 91, 324. 94) Dioni. p. 3G4.
Qnintil. X. 1 , 23. Ascon. I. c. vSclioI. Bobiens. p. 276. Habita illa non est, quia Appins in Euboea insiila mortiiiis. 95) a. 707.;
Cicero in alia causa euin defendit a. 709. 90) Cic. ad Att. XV. 1.
97) auintil. X. 1, 23. cf. 111.6,93. X. 5, 20. Ascon. arg. or. Mi- lon. p. 42. 98) Qiiintil. IX. 3, 9/), 99) Cic. Att. XIII. 44.
800) (^Jiaris. 1. p. 8:'). Prisc. VI. p. 679. Dionied. I. p. 378. 1) Dioni. I. p. 383. Prisc. IX. p. 803. 2) Chaiis. II. p. 105.
BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST. 139
Vetcribiis dicti sunt; abiicit eosdem Apcr iii dialogo dc ora- toribus (^), Statius autem oscitationes Bruti ipsc oscitauti longe similior Yocare ausus est (^*).
§.63.