C. Catonis adyersus Asinii Pollionis actionem ("'); altera

Messii cuinsdam, qui -videtur C. Messins tribunus ple])is a. 697, landatus a Cicerone propter rogationem de reditu eins promulgatam ("^). Etiam liic Pompeii erat amicus ("^), yideturque causa eadem esse, qnam etiam Cicero defendit apnd praetorem P. SerYilium Isauricum (^^). De genere eins etsi nihil certi habemns, publicam tamen fuisse et yerba Senecae ostendunt, ex quibus Messium tertio cansam dixisse videmns {'^) et comparatus propter perorationis Tirtntem Cal-
60) c. 34. 67) c. 21. 68) Dial. de or. 34. 69) Cic.
Cael. 10, 23. euiulem fortasse Ascitiiim dicit, sed nec lectio certa nec nomen Romanum videtiir. Lipsiiis Asiniuni, neumannus Fu- sciniuni, qnod nonien sic corrupte scriptum exstat pro Vatinio apud Charis. p. 203., Nicolaiis Loensis Vatinium, hic qiiidem pessime, qnia in Vatinio in priinis claruit Calvns, Thorbeci^ins Asidium secundnm Sen. vSuas. 2. p. 16., denique Weichertus Mes- sium correxit, hic gravi errore, cum Calvus Messium defenderit, non accusaverit. 70) Cic. Att.^ 11. 7. cf. IV. 15. 71) Thor-
beckiiis p. 56. C. Catonem ex tribunatu turbulente gesto a P(dIione accusatum dicit; v. etiam Cic. Att. IV. 15. 16. 17. Asc. in Scaur. p. 19. Acta res a. 700. cf. §. 53. 72) Cic. p. Red. in Sen. 8.
73) Cic. Att. VIII. 11. 74) Cic. Att. IV. 15. 75) Sen. Con-
trov, 1. c. III, 19. Tertio causam dixit, quippe a pluribus dc-
BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST. 135
vns cum Demostliene, tum etiam illud, quod iurisdictionera urbanam illo anno habuit T. Annius Milo. Sed nulla re magis illustratura est Calyi ingenium, quam actionibus in Vatiniiim, ex quibus fere solis desumpta exempla sunt, quae ab artis scriptoribus afferuntur C^). Maxinie laudata est secunda ex liis oratio. Sed non plane clarum est, utrum hae actiones re et tempore seiunctae fuerint, an habitae in eadera causa. Certum est Vatinium ambitus reum factum a Calvo, cum M. Catonem praetura deiecisset a. 700, sed absolutum defendente Cicerone rogatu Pompeii C'); ex hac actione sunt, quae apud scriptores relata videmus: fere omnia enini ambitus mentionem habent. Verum cum hic annus Calvi fuerit vicesinms nonus, non potuit inde exemplum prae- maturae in foro dictionis sumi, nec primam eius actionem hanc fuisse significari, etsi prima claruisse dicitur a scriptore dialogi de oratoribus ('^). Et cum Calvus a scholiasta Bo- biensi orationum Ciceronis inter patronos P. Sextii nomine- tur ('^), quem defensum esse a. 698 certum est, primam Vatinii accusationem Sextii defensionem tempore antecedere oportet; quod si ita est, non eiusdem delicti bis reus Va- tinius fuit aut ampliatus vel comperendinatus est, sed diversis temporibus et de alio plane delicto. Hiiic causa niihi orta est in Pighii sententiam inclinandi Vatinium a. 696, Calvi vicesimo quinto, accusatum existimantis apnd praetorem C. Memmium maiestatis lege Licinia lunia, quara proraulgatione per trinundinura neglecta Vatinins prioris anni tribunus vio-
fensiis, Calvo, Cicerone et aliis fortasse, quorum nomina igno- rantur.
76) Siint haec: Prima partlcula apud lulium Severianuni p. 342 Capp. cf. Ruhnk. emendationem in Add. ad Rutil. p. 276. Altera apud Aquilam p. 183., eademque apud Quintil. IX. 3, 56. et Dlomedem p. 443. , apud quem vitiose Gallu.s pro Calvo lcgitur. Hae solae ad priorem actionem aliquo modo referri possunt. Tertia apud Q,uintil. VI. 1 , 13. et Senec.am ep. 94, Quarta apud Q.uintiL