V. necessitas. 80) Suet. Caes. 55. cf. 66. 81) Suet. 1. c.

Sed exstant quaedam ex oratione ad milites de commodis eorum apud Diouiedeni p. 81. 82) Dial. de oratt. 21. Suet. Caes. 71.
it. 49. de reliijuiis Caesaris universis Meyerum p. 408 sqq. 83) ut
p. red. iu sen. 9.
ISO BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
alpinae praefectiis esset, Placentiae decessit (^^). Eloquendi praeceptorem Calidius Apollodorum Pergamenum eundeni Augusti Caesaris magistrum habuit {^^) et, cum Ciceroni familiaritate iunctus esset, partim etiam eius Tiam exerci- taudae declamando eloquentiae secutus est. Dixit enim in- genii exercendi causa de domo Ciceronis (^"). Sed Tcrarum eius aut actionum aut defensionum paene omnium memoria periit. Unde desumpta sint pauca illa Terba, quaeFestus (^') eius nomine liabet, incertum est. Relinquuntur causae tres sane graTCS, quarum duae tamen ignotissimae sunt. Prima est actio in Q. GuUlnm, de qua haud raediocris doctornm dissensio fuit et inccrtitudo. Q. Calidius Marci pater a Q. Gallio accusatus et damnatus est C^*^). Hinc filius Gallium postulaTit, defendit autem Cicero tum consulatus candidatus et perTicit, ut absolTeretur. Sed quo criraine Gallius reus actus sit non efficitur ex loco defensionis Ciceronianae, qui adeo placuit artis scriptoribus , ut multifariam eo utantur demonstraturi quomodo sigillatim capita accusationis a pa- trono diluantur (^^). Sed SeTerianus indicat tcI repetundarum Tel ambitus causam fuisse, qui pecunias reo obiectas fuisse dicat: quae, si causa arabitus fuit, distributae fuernnt, non captae. Atque id sane testatur etiam Asconius (^°). De Tcneno eloquentissimus fuit Cicero , qui ipse in Bruto exponit quomodo id crimen eluserit; alium locum orationis Quintilia- nus retinuit, cuius interpres Spaldingius ceteras eius causae rationes acute explicuit 0"). Adniistum enim inyidiae au-
84) Caes. B. Civ. I. 2, Eiiseb. ad a. 1960. 85) Eiiseb. 1. c,
86) auintil. X. 1 , 23. cf. Maikland. Prolegg. ad Cic. Oralt. IV. p. LXVIIT. ed. Wolf. 87) v. Sufcs. Dubito eniin an GaUium
ibi scribendiim sit, ciim exstet Caecilium. 88) Cic. Planc. 20.
Verr. Accns. I. 13 , 38. et ibi personatiim Asconinm. 89) ftnintil.