L. Sisennae laudes oratoriae historiarum scriptione adeo

obscuratae sunt, ut ignorarentur, nisi duobus locis Cicero eius mentionem fecisset; nec iilla causa, quam egerit, cognita est praeter illam Rutilii sive Hirtilii sive Chirtilii, quam a Cicerone commemorari -videmus (^^). Hunc minorem Sul- picio, Hortensio raaiorem fuisse ille dicit: qui cum decem
32) Cic. p. lege Manil. 17, 51. 33) Cic Rab. Perd. 6.
Duo verba inde habet Chaiis. p. 100. 34) Cic. Mur. 23, 48.
35) Cic. SuU. 4, 12. 36) Cic. Sull. 2, 6. 37) Cic. Brut.
1, 3. 38) Cic. Flacc. 17. ad Att. II. 23. 39) Cic. Sext. 2, 3.
40) Ascon. ad Scaur. p. 20 Or. 41) Ascon. arg. Milon. p. 35 Or.
42) Luzac. p. 64. 43) Cic. Brut. 96, 328. Divers. VIII. 2.
Verba inde retulit Val. Max. V. 9, 2. 44) Cic. Brut. 94, 324.
Divers. VIII. 6, 13. 43) Cic. Brut. 64, 228. 74, 239.
IIO BREVIS ELOQUENTIAE ROM. HIST.
annis tlistarent, non multum sane Sisenna Hortensium prae- cede])at. Cum literis optiniis eruditus esset et eloquendi inyeniendique diligentiara afferret, tamen industria sola in- dolis oratoriae defectum adeo compensare non potuit, ut neque maiorem assequeretur et minori cederet (^*'). Genus eius dicendi antiquitatis quadam aerugine obsitum et Cicero notayit et granimatici plurima ob eandeni causam ex eius libris enotaverunt C*^). Magis qnam orationibus historia Ro- mana lil)ris duohus et yiginti perscripta claruit, cuius helli Sullani enarrationem partcni fuisse, non singularem librum, probabile yidetur. Veruni tamen quamvis superasse priores credendus est, tamen ne ipse quidem id opus secundum Grae- corum scriptorum elegantiam perfecit, ut neque lionorifice de eo iudicet Cicero et historiam a literis Romanis adhuc abesse queratur (^^).